Postanowienie WSA w Lublinie z 28 kwietnia 2016 r., I SA/Lu 236/16

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec i kwiecień 2013 r. - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

Sędzia WSA Małgorzata Fita przewodniczący

Uzasadnienie

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r. skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wniosku skarżąca nie uzasadniła w żaden sposób.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do § 3 tego artykułu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkami niemającymi zastosowania w sprawie niniejszej).

Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2013 r. sygn. akt II FSK 1064/12, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt II FZ 110/10, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domaga się wnioskodawca, to on musi wskazać i uprawdopodobnić okoliczności mieszczące się w granicach wspomnianych wyżej przesłanek.

Tymczasem skarżąca spółka, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosku o wstrzymanie wykonania nie uzasadniła w żaden sposób. W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1403/14, System Informacji Prawnej LEX).

Konkludując, skoro pełnomocnik skarżącej nie próbował w żaden sposób przekonać Sąd, że w sytuacji spółki zaistniały ustawowe przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, to tym samym nie można przyjąć, że zostały spełnione okoliczności przewidziane art. 61 § 3 ppsa, uzasadniające zastosowanie wobec strony instytucji wstrzymania wykonania decyzji.

Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.