Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania I. W. z [...] stycznia 2004 r. od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie I instancji w przedmiocie określenia za miesiąc grudzień 1999 r. kwoty różnicy podatku od towarów i usług do zwrotu na rachunek bankowy.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż w przeprowadzonym przez Urząd Skarbowy postępowaniu stwierdzono, iż w ewidencji zakupu VAT za miesiąc grudzień 1999r. skarżąca ujęła kwotę 59.465,31 z tytułu nabycia samochodu ciężarowego marki Alfa Romeo, której zakup dokumentowała fakturą VAT nr [...] wystawioną w dniu [...] grudnia 1999 r. przez Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "[...]" s.c. E. B., R. B. w Ł. Podatek naliczony wynikający z tej faktury w wysokości 10.723,25 został wykazany do odliczenia w deklaracji VAT - 7 złożonej za miesiąc grudzień 1999 r.
Samochód został zarejestrowany przez skarżącą w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego jako samochód ciężarowy - dowód rejestracyjny Seria [...].
Prowadzący Przedsiębiorstwo "[...]" E. B. i R. P. byli pierwszymi właścicielami przedmiotowego pojazdu. Został on zakupiony w dniu [...] grudnia 1999 w "[P]" sp. z o.o. w L., jako samochód osobowy, co wynika z wyciągu świadectwa homologacji wstawionego na ten typ pojazdu przez producenta Fiat Auto Poland. W pojeździe tym zostały dokonane zmiany konstrukcyjne polegające na zamontowaniu kasety metalowej do przewozu przedmiotów wartościowych. Zmiany te zostały potwierdzone przez rzeczoznawcę w trakcie oceny technicznej, a także przez uprawnionego diagnostę w wystawionym przez niego zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym oraz opisie zmian.
Na podstawie powyższych dokumentów w dniu 20 grudnia 1999 r. pierwsi właściciele samochodu zarejestrowali pojazd w Wydziale Komunikacji, Transportu i Dróg Publicznych Starostwa Powiatowego jako samochód ciężarowy - dowód rejestracyjny Seria [...]. W tym też dniu została wystawiona dla skarżącej faktura na sprzedaż przedmiotowego pojazdu jako samochodu ciężarowego.
W dniu [...] maja 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność dowodu rejestracyjnego Seria [...] wydanego przez Starostwo Powiatowe na samochód ciężarowy Alfa Romeo.
Biorąc powyższe pod uwagę organ podatkowy pierwszej instancji uznał, iż przedmiotem transakcji pomiędzy Przedsiębiorstwem,,[...]" a skarżącą, był samochód osobowy i stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz. 50 z póżn. zm./ brak jest podstaw do obniżenia kwoty podatku należnego z tytułu nabycia tego samochodu.
Uwzględniając powyższe ustalenia Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego dokonał rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1999 r. określając kwotę podatku do zwrotu w wysokości 1914 zł.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją skarżąca wniosła odwołanie, w którym nie zgadzając się z ustaleniami organu I instancji wnosiła o jej uchylenie w całości.
Dyrektor Izby Skarbowej w decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. z uwagi na brak przesłanek do uwzględnienia odwołania utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego i podtrzymał swoją decyzją ustalenia organu podatkowego I instancji. W uzasadnieniu wskazał także, że komunikat Ministra Finansów z 28 stycznia 2002 r. odnosi się do innego stanu faktycznego niż występujący w rozpatrywanej sprawie. Pismo Ministra Finansów stanowi wytyczne dla organów podatkowych podczas postępowania w sprawach dotyczących odliczeń podatku naliczonego od zakupu samochodów osobowych, przerobionych w okresie do 1 stycznia 2001 r. na samochody ciężarowe, gdy fakt ten potwierdza stosowny wpis w dowodzie rejestracyjnym. W przedmiotowej sprawie natomiast na skutek stwierdzenia nieważności dowodu rejestracyjnego uzyskanego przez poprzednich właścicieli samochód Alfa Romeo już w momencie zakupu przez skarżącą był samochodem osobowym, a nie ciężarowym.
Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
W skardze I. W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Orzeczeniu temu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. nr 137, poz.926 z póżn. zm./ poprzez nie zastosowanie przez organ podatkowy urzędowej wykładni prawa, dokonanej przez Ministerstwo Finansów, podanej do publicznej wiadomości w formie komunikatu prasowego, określających kierunki działania organów podatkowych, co oznacza rażące naruszenie przez organ podatkowy zasady prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie obywateli do prawa, zawartej w dyspozycji art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą konstrukcji podatku do towarów i usług, wyrażoną w art. 19 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług jest prawo podatnika tego podatku do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Prawo to podlega jednak pewnym ograniczeniom przewidzianym w tej ustawie, między innymi w art. 25.
Zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług obniżenia kwot z tytułu zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg. Oznacza to, że o ile pojazd jest samochodem ciężarowym a ponadto jego ładowność przekracza 500 kg to podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego z tytułu nabycia tego samochodu. Dla oceny prawa, o którym wyżej mowa, decydujący jest zatem rodzaj samochodu będącego przedmiotem sprzedaży udokumentowanej fakturą VAT, na podstawie której w oparciu o art. 19 ust. 1 cyt. wyżej ustawy podatnik ma prawo obniżyć podatek należny.
Prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynika z konkretnej czynności opodatkowanej podatkiem VAT, której przedmiot decyduje o możliwości skorzystania z tego uprawnienia.
Jak wynika z bezspornego stanu faktycznego skarżąca obniżyła podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. dokumentującego sprzedaż samochodu ciężarowego. Poza sporem jest także okoliczność, że skarżąca uzyskała dla zakupionego pojazdu dowód rejestracyjny Nr [...], w którym określono rodzaj i przeznaczenie pojazdu jako ciężarowy. Z materiału dowodowego zabranego w sprawie nie wynika, i ta okoliczność także nie jest przez strony kwestionowana, aby ten dowód rejestracyjny- będący przecież decyzją administracyjną - został w jakikolwiek sposób wyeliminowany z obrotu prawnego.
Na podstawie wyżej wymienionych dowodów nie może budzić wątpliwości, iż nabyty przez skarżącą samochód był pojazdem ciężarowym. Rejestracja samochodu następuje w drodze decyzji administracyjnej, którą stanowi dowód rejestracyjny. Zarejestrowanie samochodu jako ciężarowy stało się wiążące dla stron i innych uczestników obrotu prawnego - także dla organów podatkowych - w momencie wprowadzenia tej decyzji do obrotu i będzie wiążące tak długo,dopóki nie zostanie z tego obrotu usunięta w sposób prawem przewidziany.
Ustalenia organów podatkowych, iż skarżąca nabyła samochód osobowy nie korespondują z zebranym materiałem dowodowym, a wyciągnięte z nich wnioski należy uznać za dowolne. Bez znaczenia w sprawie jest okoliczność, iż stwierdzono nieważność dowodu rejestracyjnego uzyskanego przez poprzednich właścicieli przedmiotowego pojazdu, bowiem nie ten dowód rejestracyjny zaświadcza o rodzaju i przeznaczeniu samochodu zakupionego przez skarżącą.
W świetle powyższego stanu faktycznego i prawnego skarżąca mogła zatem skorzystać z odliczenia przysługującego jej na podstawie art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Co prawda, prawo to podlega ograniczeniom przewidzianym w art. 25 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, mając jednak na uwadze wiążącą organy podatkowe treść decyzji administracyjnej, jaką jest dowód rejestracyjny, organy podatkowe nie wykazały, iż zakupiony przez skarżącą samochód był samochodem osobowym.
W tej sytuacji stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że pismo Ministra Finansów z 28 stycznia 2002 r. nie odnosi się do sytuacji występującej w przedmiotowej sprawie należy uznać za nieuzasadnione.
Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt la i 1c ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy