Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 24 czerwca 2005 r., sygn. akt I SA/Lu 240/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia NSA Ewa Gdulewicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 24 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. Spółka jawna W.B., G. B., P. B. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1999 r. p o s t a n a w i a - odrzucić skargę

Uzasadnienie

W dniu 18 maja 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga A. Spółka jawna W. B., G. B., P. B. w L., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], określającą w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1999 r. kwotę różnicy podatku do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...].

Wraz ze skargą wpłynęła odpowiedź na skargę Dyrektora Izby Skarbowej, w której, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) wniósł o umorzenie postępowania w sprawie, wskazując, iż decyzją własną dokonał zmiany zaskarżonej decyzji [...], co uczyniło postępowanie bezprzedmiotowym. Kopię decyzji z dnia [...] uwzględniającej skargę Dyrektor Izby Skarbowej przekazał w załączeniu.

W związku z tym, że przepis art. 220 (1 i 3 powołanej ustawy stanowi, iż sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a wysokość wpisu w sprawie niniejszej zależna jest od wartości przedmiotu sporu, której Spółka w skardze nie wskazała, przewodniczący wezwał skarżącą do podania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zasady dokonywania doręczeń reguluje Rozdział 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 65 (Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Zgodnie z (9 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r./ Dz.U. Nr 62 poz. 697 ze zm./ w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym, jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia mu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej placówce pocztowej, poczta sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie kolejnych 7 dni licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia.

W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.

Jak wynika z akt sprawy /k.-11/ przesyłka z odpisem wezwania, której adresatem była A. Spółka jawna, była awizowana dwukrotnie: w dniu 24 maja i 1 czerwca 2005 r. Tym samym, 7-dniowy termin przysługujący stronie na dokonanie czynności, liczony od dnia 9 czerwca 2005 r. upłynął z dniem 15 czerwca 2005 r. Strona nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia.

Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 58 (1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który nakazuje odrzucić skargę w przypadku gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.