Uzasadnienie
C. H. N. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. (spółka) złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt I SA/Lu 994/16. Powołała się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie C-653/18 oraz art. 272 § 1 i art. 277 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 ze zm. - P.p.s.a.).
Wobec tego wymaga odnotowania, że wyrokiem z 22 września 2017 r. sygn. akt I SA/Lu 994/16 skarga spółki została oddalona. Następnie spółka wniosła skargę kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z 5 października 2018 r. sygn. akt I FSK 395/18.
Zgodnie z art. 275 P.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.
W analizowanej sytuacji proceduralnej skarga o wznowienie postępowania sądowego była oparta na wyroku TSUE. Zatem do wznowienia postępowania sądowego na tej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Tym sądem nie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który oddalił skargę spółki, ale jest nim Naczelny Sąd Administracyjny, który oddalił jej skargę kasacyjną.
Dla dopełnienia należy zauważyć, że doradca podatkowy W. M., który podpisał skargę o wznowienie postępowania sądowego, powołuje się w niniejszej sprawie na pełnomocnictwa z 12 listopada 2019 r. oraz z 29 maja 2020 r. każdorazowo podpisane przez S. K.. Tymczasem według Krajowego Rejestru Sądowego (wpis nr [...] z 28 czerwca 2018 r.) S. K. w datach udzielania tych pełnomocnictw nie był już członkiem jednoosobowego zarządu spółki, zaś nowy skład zarządu nie został ujawniony. Dodatkowo, pozostało bez odpowiedzi, wezwanie sądu z 20 lipca 2020 r. do uzupełnienia braku pełnomocnictwa poprzez nadesałanie dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie S. K. do reprezentowania skarżącej spółki w dacie jego udzielenia.
W takim stanie sprawy istotnego znaczenia nabiera rozwiązanie przyjęte w art. 39 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem.
Jak wynika z akt sprawy sygn. I SA/Lu 994/16, spółka w zwykłym postępowaniu sądowym ustanowiła pełnomocników w osobach doradcy podatkowego W. M. i doradcy podatkowego W. M.. Natomiast organ reprezentował radca prawny P. B. (por. protokół rozprawy z 15 września 2017 r. sygn. akt I FSK 395/18).
Z powodów omówionych wyżej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stosownie do art.59 § 1 P.p.s.a. postanowił jak na wstępie.