Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od złożonej skargi M.B. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na tę okoliczność oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z ojcem, matką, babką i dwojgiem rodzeństwa. Na dochód rodziny składa się renta strukturalna ojca w kwocie 1.266,00 złotych brutto i emerytura rolnicza babki w wysokości 935,00 złotych brutto. Wskazała, iż matka oraz rodzeństwo są osobami bezrobotnymi, bez prawa do zasiłku. Cała rodzina zamieszkuje w domu o powierzchni 63 m2. Do majątku strony skarżącej zalicza się nieruchomość rolna o powierzchni 2,53 ha fizycznych – 2,41 ha przeliczeniowych oraz zabudowania gospodarskie (obora, stodoła, budynek gospodarczy).
Ponadto skarżąca posiada ciągnik rolniczy rok prod. 1968 oraz podstawowe narzędzia do uprawy roli (pług, gruber, siewnik). Ponadto oświadczyła, że nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych oraz innych nieruchomości. Do wniosku dołączyła zaświadczenia o statusie bezrobotnego matki oraz rodzeństwa, wyciąg z rachunku bankowego oraz dokumenty wskazujące stałe koszty utrzymania rodziny.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że skarżąca spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wnika z nadesłanych dokumentów oraz oświadczeń strony jej miesięczny dochód stanowi kwota 2.201,00 zł. Kwota ta z pewnością nie może wystarczyć na pokrycie zarówno wymaganych opłat sądowych, jak i wszystkich wydatków związanych z zaspokajaniem podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i pozostałych członków rodziny. Z dochodu tego utrzymuje się bowiem sześć dorosłych osób. Dodatkowo należało mieć na uwagę podeszły wiek i zły stan zdrowia babki skarżącej, który niewątpliwie generuje dodatkowe koszty, chociażby na zakup lekarstw. Skarżąca nie posiada przy tym majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie opłat sądowych.
Mając na uwadze powyższe zasadnym jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie w całości od opłat sądowych, co m.in. umożliwi rozpoznanie jej skargi przez Sąd.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.