Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 242/16

Metryka

Sąd
Sygn. [...] I SA/Lu 242/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia WSA Małgorzata Fita przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi C. P. w przedmiocie upomnienia w przedmiocie uregulowania należności w podatku od nieruchomości od osób prawnych za lata 2011-2015 postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

C. P., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do tutejszego Sądu skargę "na upomnienie z dnia [...] w sprawie obowiązku podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości od osób prawnych", wydane przez Prezydenta Miasta.

Jako podstawę prawną wniesienia skargi podał art. 50, art. 53 § 2 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (aktualny Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa").

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Nie ulega wątpliwości, że podstawę rozpoznania określonego środka zaskarżenia stanowi przede wszystkim ustalenie jego dopuszczalności. Możliwość przeprowadzenia kontroli wywołanej jego wniesieniem uzależniona pozostaje od tego, czy w obowiązującym porządku prawnym stronie zostało przyznane uprawnienie do domagania się kontroli określonego rozstrzygnięcia w postępowaniu instancyjnym a następnie ewentualnie na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych też względów na etapie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd ma obowiązek w pierwszej kolejności oceniać dopuszczalność - w rozumieniu art. 58 § 1 ppsa - wniesienia skargi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 1 ppsa Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tego powodu nastąpi w szczególności w sytuacji, w której skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i § 3 ppsa).

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. zakres działania sądu administracyjnego został określony w ten sposób, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmując orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

  1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
  3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
  4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
  8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W tej sprawie skarżący wniósł skargę na upomnienie Prezydenta Miasta z dnia [...] znak [...], na podstawie którego wezwano skarżącego do uregulowania podatku od nieruchomości od osób prawnych za lata 2011-2015.

Zakwestionowane przez skarżącego upomnienie nie przybiera formy postanowienia, ani też decyzji. Nie jest rozstrzygnięciem władczym organu, albowiem jedynie przypomina o obowiązku wpłacenia wymienionych w nim należności. Nie należy również do katalogu czynności przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Wobec tego skarga do sądu administracyjnego na upomnienie nie przysługuje.

Z tych przyczyn skarga została odrzucona w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.