Wyrok WSA w Lublinie z 14 czerwca 2006 r., I SA/Lu 246/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 czerwca 2006 r.

Sprawa

sprawy ze skargi B.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienie środka odwoławczego uchyla zaskarżone postanowienie

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Halina Chitrosz,, NSA Anna Kwiatek (spr.)
st.insp.sąd. Magdalena Futyma protokolant

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie B.J. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2005 r. w sprawie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego, wniesione zostało z uchybieniem terminu.

Jako podstawę prawną postanowienia Kolegium wskazało art. 228 § 1 pkt 2 ustawy – Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), a w jego uzasadnieniu podało, że doręczenie decyzji dokonane zostało, w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej, w dniu 11 października 2005 r., stąd wniesienie w dniu 31 października 2005 r. odwołania nastąpiło po upływie terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Kolegium ustaliło, że przesyłka zawierająca decyzję złożona była w placówce pocztowej od dnia 21 września do dnia 11 października 2005 r. i o fakcie tym zawiadomiono adresata dwukrotnie: 23 września i 3 października 2005 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie B. J. wnosił o uchylenie postanowienia argumentując, że nie był powiadamiany o złożeniu przesyłki w urzędzie pocztowym, a odwołanie złożył w terminie 14 dni od daty odebrania decyzji w Wydziale Finansowym Urzędu Miasta.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej na skutek dowolnej, bo nie znajdującej oparcia w materiale dowodowym, oceny, że doręczenie decyzji objętej odwołaniem dokonane zostało z zachowaniem wymogów określonych w art. 150 Ordynacji podatkowej.

Ze znajdującej się w aktach podatkowych (k.

24. koperty i załączonego druku potwierdzenia odbioru przesyłki wynika jedynie, że z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi, pozostawiono ją w dniu 23 września 2005 r. na okres 14 dni w urzędzie pocztowym oraz, że powtórnie awizowano ją w dniu 3 października 2005 r.

Z dokumentów tych nie wynika, w jaki sposób doręczyciel przesyłki zawiadomił adresata o pozostawieniu jej w urzędzie pocztowym, a więc, czy zawiadomienia tego dokonał.

Dla uznania skuteczności doręczenia zastępczego na podstawie art. 150 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej niezbędne jest dwukrotne powiadomienie adresata przesyłki o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym – art. 150 § 1a. Sposób zawiadomienia adresata o tym fakcie określony jest w art. 150 § 2 zd. 1 Ordynacji podatkowej. Zawiadomienie powinno być umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania, biura bądź innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Dopuszczone prawem możliwości zawiadomienia adresata o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym wymienione są na druku potwierdzenia odbioru przesyłki i doręczyciel ma obowiązek zaznaczyć, w którym ze wskazanych sposobów dokonał powiadomienia.

Skoro z treści potwierdzenia odbioru przesyłki, zawierającej decyzję organu I instancji, nie wynika, czy dokonano zawiadomienia skarżącego o pozostawieniu tej przesyłki w urzędzie pocztowym, to dowolnym było uznanie, że zawiadomienia dokonano w jakikolwiek sposób w dniu 23 września i w dniu 3 października 2005 r.

Z akt sprawy nie wynika przy tym, by organ odwoławczy czynił ustalenia faktyczne, co do sposobu (miejsca umieszczenia) zawiadomienia o pozostawaniu przesyłki w urzędzie pocztowym, poza wynikającymi z treści druku potwierdzenia odbioru przesyłki.

Ponadto zauważyć należało, że termin 14 dni, o którym mowa w art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej, liczony jest od daty pierwszego zawiadomienia adresata o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym (pierwszego awiza), a nie jak przyjęto w uzasadnieniu postanowienia – od daty nadania przesyłki wskazując, iż przesyłka złożona była w urzędzie pocztowym od dnia 21 września 2005 r. (data wynikająca z pieczęci nadawczej).

Uznając zatem, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z istotnym naruszeniem art. 191 w związku z art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej i w konsekwencji z naruszeniem art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.