Uzasadnienie
A. s.c., działając przez swojego pełnomocnika radcę prawnego A. M. zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2004 roku.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie z uzasadnieniem, iż decyzją z dnia [...] wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - /Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm./ uwzględnił skargę Spółki w całości i uchylił swoją decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Decyzja ta została dołączona do akt.
Mając jednak na względzie dyspozycję art. 220 (1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przewodniczący wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia - § 3 art. 220 w/w ustawy.
Pismem procesowym z dnia 1 czerwca 2005 r. /data wpływu do Sądu 3 czerwca 2005 r./ pełnomocnik strony skarżącej wnosząc o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg załączonego spisu poinformował, iż wpis od skargi zostanie uiszczony w wyznaczonym terminie.
Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 30 maja 2005 r. /potwierdzenie odbioru k.15/. Tym samym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 6 czerwca 2005 r., a jak wynika z akt, polecenie przelewu należnej kwoty wpisu miało miejsce w dniu 7 czerwca 2005 r. /k.16/, a więc z jednodniowym uchybieniem terminu do jego uiszczenia.
W tym stanie rzeczy mając na względzie dyspozycję art. 220 (3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.