Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie G. S. i M. S. wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydane w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania podatkowego.
Adresatem zaskarżonego postanowienia jest G. S. i jej postanowienie to zostało doręczone ze stosownym pouczeniem o możliwości wniesienia skargi. W stosunku do M. S. zostało wydane i doręczone odrębne postanowienie o odmowie zawieszenia wznowionego postępowania podatkowego, które jest przedmiotem skargi w innej sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem.
W związku z powyższym Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 kwietnia 2014 r. M. S. został wezwany do wyjaśnienia, czy przedmiotem jego skargi jest również postanowienie nr [...], dotyczące wyłącznie G. S., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że wnosi on również skargę w tej sprawie.
W związku z brakiem wykonania wezwania w zakreślonym terminie, Sąd przyjmując, że M. S. jest skarżącym również w sprawie niniejszej wezwał go do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.
Odpis wezwania został skarżącemu doręczony 9 czerwca 2014 r. (potwierdzenie odbioru k. 18). Do dnia dzisiejszego wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej "ppsa" uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie stroną postępowania jest G. S. i to jej, a nie jej mężowi doręczono postanowienia organów obu instancji.
W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga wniesiona przez M. S. na postanowienie, którego stroną jest jedynie G. S. jest skargą wniesioną przez podmiot nie posiadający przymiotu strony, a zatem nie posiadający legitymacji do wniesienia skargi.
Ponadto w związku z brakiem stosownych wyjaśnień Sąd zobligowany był stosownie do treści wskazanej na wstępie skargi przyjąć, że M. S. jest skarżącym w sprawie niniejszej, a w konsekwencji wezwać go do wniesienia wpisu sądowego. Wpis ten nie został jednak pomimo skutecznego doręczenia wezwania uiszczony.
Powyższe względy obligują Sąd do odrzucenia skargi M. S. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 ppsa.