Uzasadnienie
I SA/Lu 258/13
Pełnomocnik J. P. radca prawny A. C. złożyła w imieniu swojego mocodawcy w dniu 7 lutego 2013 r., za pośrednictwem właściwego organu, skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące: styczeń, luty, marzec, czerwiec i lipiec 2007 r. oraz umorzenia postępowania za kwiecień 2007 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia czynności dokonanych w sprawie przez pełnomocnika oraz pominięcia udziału pełnomocnika w dalszym postępowaniu.
W odpowiedzi, po uprzednim wydłużeniu powyższego terminu przez Przewodniczącego Wydziału pełnomocnik J. P. wyjaśnił, iż nie udało mu się skontaktować z mocodawcą w celu uzyskania oryginału pełnomocnictwa.
Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału wezwano skarżącego do podpisania własnoręcznie przedmiotowej skargi pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi skarżący przedłożył własnorczęcznie podpisaną skargę wraz z odpisem i poinformował, iż w dniu 29 listopada 2012 r., ogłoszono upadłość J. P. prowadzącego działalność gospodarzą pod nazwą "A" w Ś. Jak wynika z postanowienia z dnia 29 listopada 2012r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w L/ z siedzibą w Ś. Wydział Gospodarczy dla spraw Upadłościowych i Naprawczych ogłosił upadłość J. P. prowadzącego działalność gospodarzą pod nazwą "A" w Ś. z możliwością zawarcia układu i pozbawił upadłego prawa zarządu nad całością majątku wchodzącego w skład masy upadłości i wyznaczył zarządcę w osobie M. N. Postanowienie uprawomocniło się w dniu 4 lutego 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zawyżył, co następuje:
W pierwszej kolejności należało zbadać legitymację skarżącego J. P. do wniesienia w dniu 7 lutego 2013 r., skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej mając na uwadze, iż w dniu [...], uprawomocniło się postanowienie Sądu Rejonowego w L. z siedzibą w Ś. IX Wydział Gospodarczy dla spraw Upadłościowych i Naprawczych sygn. akt [...] z dnia [...] listopada 2012 r., w przedmiocie ogłoszenia upadłości J. P. prowadzącego działalność gospodarzą pod nazwą "A" w Ś. z możliwością zawarcia układu w którym pozbawiono upadłego prawa zarządu nad całością majątku wchodzącego w skład masy upadłości i wyznaczono zarządcę w osobie M. N. Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1), jak również inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).
Stosownie do art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003r., Prawo upadłościowe u naprawcze (j.t. Dz.U. z 2012, poz. 1112) jeżeli upadły pozbawiony został prawa zarządu masą upadłości, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez zarządcę. Postępowania te zarządca prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym.
Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2007 r. wyrażony w wyroku sygn. akt II FSK 997/06 (LEX nr 381085), w którym uznano, iż skoro zarządca z momentem jego wyznaczenia działa w imieniu własnym, ale na rzecz upadłego, to stroną postępowania podatkowego od daty uprawomocnienia się postanowienia o wyznaczeniu zarządcy winien być zarządca, a nie upadły jako podmiot pozbawiony legitymacji do występowania w charakterze strony.
Skoro zatem postanowienie o ogłoszeniu upadłości J. P. uprawomocniło się w dniu 4 lutego 2013r., to w dniu 7 lutego 2013r., tj. w dniu złożenia skargi, skarżący nie był podmiotem uprawnionym do jej wniesienia.
W konsekwencji powyższego Sąd stwierdził, że skarżący J. P., jako podmiot nieuprawniony nie posiadał legitymacji do wniesienia skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 50 § 1 P.p.s.a. przedmiotową skargę jako niedopuszczalna, należało odrzucić.