Uzasadnienie
Rada Gminy – dalej: "Rada Gminy", w dniu [...] podjęła uchwałę nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15, w zw. z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.) dalej: "u.s.g.", w zw. z art. 6k ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r., poz. 391 ze zm.) – dalej "u.c.p.g.".
Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. H. M. dalej: "skarżąca", wezwała Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę wyżej wymienionej uchwały żądając zwolnienia jej od opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W uzasadnieniu wezwania jako interes prawny wskazała własność nieruchomości, od której pobierana jest przedmiotowa opłata, a okolicznością faktyczną uzasadniającą przedmiotowy wniosek jest fakt osobistego wywozu odpadów i niekorzystanie z usług gminy w tym zakresie.
W odpowiedzi na wezwanie, [...] stycznia 2017 r. Rada Gminy udzieliła skarżącej odpowiedzi w formie uchwały nr [...] w której stwierdziła bezzasadność żądania i odmówiła jego uwzględnienia. W uzasadnieniu wskazano, że uchwała została wydana zgodnie z przepisami prawa.
W związku z powyższą odpowiedzią skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, wnioskując o uchylenie uchwały Rady Gminy nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r., zarzucając wydanie uchwały z naruszeniem interesu prawnego skarżącej. W uzasadnieniu skargi wskazała, że pobieranie opłat przez Wójta Gminy jest bezprawne bowiem nie podpisywała żadnej umowy na wywóz śmieci i sama wywozi swoje odpady. Zarzuciła również naruszenie prawa, tj. przepisów kodeksu postępowania karnego, w uzasadnieniu uchwały nr [...] z dnia [...] stycznia 2017r. poprzez nieprzeprowadzenie wnioskowanych przez skarżącą dowodów, co miało wpływa na treść uzasadnienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na uchwałę Rady Gminy nr [...] z uwagi na niewykazanie naruszenia interesu prawnego oraz odrzucenie skargi na uchwałę Rady Gminy nr [...] z uwagi na niezaskarżalność przedmiotowej uchwały ewentualnie odrzucenie skargi z uwagi na niewezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, a także wniósł o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 40 ust. 1 u.s.g., na podstawie upoważnień ustawowych, gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Natomiast na podstawie art. 18 ust.
2. pkt 15 do wyłącznej właściwości rady gminy należy stanowienie w innych sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady gminy. Takim aktem jest kontrolowana w niniejszej sprawie uchwała, która została podjęta na mocy art. 6k ust. 1 i 3 u.c.p.g.
Wskazać należy, że utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do zadań własnych gminy. Zapewniają one czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania, a w szczególności obejmują wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy systemem gospodarowania odpadami komunalnymi, zgodnie z art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 u.c.p.g. Na podstawie art. 6c ust. 1 u.c.p.g. i art. 6h gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, a właściciele nieruchomości, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Na mocy art. 6k rada gminy jest upoważniona do podjęcia uchwały w sprawie wyboru metod ustalania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz do ustalenia stawki takich opłat.
Zgodnie z kolei z art. 101. ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zagadnienie dotyczące zaskarżania uchwał rady gminy w związku z naruszeniem interesu prawnego lub uprawnienia wielokrotnie stanowiło przedmiot rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. Legitymacja skargowa opiera się na twierdzeniu danego podmiotu, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie i stanowi podstawę zaskarżenia danej uchwały podjętej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Naruszenie interesu prawnego w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. oznacza istnienie związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, wynikających z norm prawa materialnego, a zaskarżoną uchwałą. (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2016 r. sygn. akt II OSK 2859/14).
Skarżąca zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. w zw. z art. 57 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) dalej: "P.p.s.a." przed zaskarżeniem uchwały wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie Sądu H. M. zamieszkała na terenie Gminy, wykazała, że ma interes prawny we wniesieniu przedmiotowej skargi. Należy jednak zwrócić uwagę, że przywołane powyżej przepisy wymagają, ażeby oprócz wykazania interesu prawnego, wykazania naruszenia tegoż interesu przez przepisy zaskarżonej uchwały, które naruszają obowiązujące prawo, tj. konkretne przepisy prawa.
Zdaniem sądu, skarżąca nie wykazała, aby jej interes prawny został naruszony przez przepisy zaskarżonej uchwały, które byłyby sprzeczne z prawem. Podkreślić przy tym należy, że w sprawach ze skarg złożonych na podstawie art. 101 ust.1 u.s.g. sąd administracyjny nie działa z urzędu, lecz orzeka w granicach naruszonego interesu prawnego lub uprawnienia strony skarżącej. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez konkretny przepis zaskarżonej uchwały, sąd może orzec o stwierdzeniu jej nieważności (co oczywiście w konkretnym przypadku może odnosić się także do wszystkich przepisów uchwały). Skarżąca nie wskazała który z przepisów wydanej uchwały narusza jej interes prawny, ograniczając się do stwierdzenia, że uchwała narusza przepis art. 6c pkt 1 u.c.p.g. Na mocy wskazanego przepisu gmina jest zobowiązania do zorganizowania odbioru odpadów komunalnych, a skarżona uchwała stanowi realizację nałożonego na gminę przez ustawę obowiązku wobec czego nie można podzielić stanowiska skarżącej o naruszeniu jej interesu prawnego.
Wobec powyższego w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy sąd badając zaskarżoną uchwałę co do jej zgodności z prawem, nie stwierdził by doszło do naruszenia przepisów prawa, a tym samym do naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącej. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter publiczno-prawny i jest oderwana od faktycznej ilości wytwarzanych i odbieranych przez gminę odpadów. Wszystkie podmioty wytwarzające odpady, których obowiązek odbioru i odpowiedniego zagospodarowania obciąża obecnie gminę, zobowiązane są uiszczać na rzecz gminy daninę publiczną, zwaną w u.c.p.g. opłatą. Do takich podmiotów, zgodnie z treścią art. 6h u.c.p.g., należą m.in. właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Szczegółowe zasady naliczania tej opłaty ustanawiają w drodze aktów prawa miejscowego organy stanowiące gminy, wybierając stosownie do miejscowych uwarunkowań, sposób jej ustalania, spośród wskazanych w ustawie, zgodnie z treścią art. 6k i 6l u.c.p.g.
W odniesieniu do uchwały Rady Gminy nr [...] wskazać należy, że nie może ona co do zasady stanowić przedmiotu zaskarżenia, bowiem w swojej istocie stanowi formalną odpowiedź rady gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - dla której to przepisy prawa nie przewidują żadnej szczególnej formy - a jedynym skutkiem związanym z udzieleniem odpowiedzi na wezwanie jest rozpoczęcie biegu 30 dniowego terminu do wniesienia skargi zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a.
Wniosek organu o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania nie zasługiwał na uwzględnienie z uwagi na treść art. 199 P.p.s.a. zgodnie z którym to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.
Z powyższych względów, orzeczono jak w sentencji.