Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga H. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...], mocą którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia H.P.na postanowienie Prezydenta Miasta L. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie uzupełnienia postanowienia tego organu z dnia [...] Nr [..], uchyliło w całości zaskarżone przez stronę postanowienie z dnia[...]. i odmówiło uzupełnienia postanowienia Prezydenta Miasta L.z dnia [...] r.
Z pouczenia zawartego w przedmiotowym postanowieniu, co do trybu i rodzaju przysługującego stronie środka odwoławczego wynikało, że na postanowienie to przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art.3 (1 i (2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – dalej p.p.s.a./, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- decyzje administracyjne;
- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- inne niż określone w pkt.1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt.5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt.1-4.
Zaskarżonym postanowieniem, po rozpatrzeniu zażalenia H. P., Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygnęło co do wniosku strony o uzupełnieniu postanowienia organu podatkowego I instancji z dnia [...] o zaliczeniu wpłaty.
Tryb rektyfikacji postanowienia - art. 213 § 1 w zw. z art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. /Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm./. służy usunięciu z niej takich wad, które są nieistotne i nie dają podstaw do zmiany lub uchylenia rozstrzygnięcia. Orzeczenie o uzupełnieniu postanowienia lub o odmowie jego uzupełnienia, nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona, a zgłoszenie żądania uzupełnienia postanowienia /decyzji/ przesuwa początek liczenia terminu do wniesienia zażalenia /odwołania/ na dzień doręczenia stronie odpowiedzi.
Dalszą konsekwencją takiej tezy jest stanowisko, że postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia wydane przez SKO, po rozpatrzeniu zażalenia, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej jest niezaskarżalne w postępowaniu sądowo- administracyjnym.
Postanowienie organu podatkowego I instancji w przedmiocie zaliczenia wpłaty, o którego uzupełnienie strona wnosiła zostało /po rozpatrzeniu zażalenia strony/ utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]. Od tego rozstrzygnięcia zaś została złożona skarga do sądu administracyjnego – sygn. akt I SA/Lu 272/08. To w trybie kontroli sądowej tego właśnie postanowienia możliwe będzie zbadanie zasadności podjętego przez organy podatkowe rozstrzygnięcia w przedmiocie uzupełnienia postanowienia w zakresie zaliczenia wpłaty. Błędne zaś pouczenie organu podatkowego o przysługującym stronie środku odwoławczym nie może niweczyć skutku niedopuszczalności skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] albowiem stawiałoby to ją w uprzywilejowanej, a sprzecznej z prawem sytuacji procesowej.
Uznając zatem wniesienie przedmiotowej skargi za niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę odrzucić.