Uzasadnienie
M. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2011 r.
Ponieważ skargi (z dnia 9 i 12 grudnia 2015 r.) nie zostały przez skarżącego podpisane, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 stycznia 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenie skargi. Tym samym pismem został też wezwany do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz do wyjaśnienia, czy pismo z dnia 12 grudnia 2015 r. zatytułowane "Skarga" jest uzupełnieniem skargi z dnia 9 grudnia 2015 r.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, wraz ze stosownym pouczeniem, zostało doręczone skarżącemu w sposób prawem przewidziany w dniu 5 lutego 2016 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie ustosunkował się w żaden sposób do wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., jest obowiązek jej podpisania przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Skarżący został wezwany do podpisania skargi, a siedmiodniowy termin przysługujący na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 12 lutego 2016 r.
W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę niepodpisaną.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.