Uzasadnienie
- 1. Radca prawny reprezentujący stronę skarżącą złożył zażalenie na postanowienie z dnia 29 marca 2010 r., odrzucające skargę na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. /.
- 2. Stosownie do art. 173 § 1 ustawy p.p.s.a. od postanowienia odrzucającego skargę, kończącego postępowanie w sprawie, przysługuje skarga kasacyjna, nie zażalenie.
- 3. W tych okolicznościach postępowania sądowego i stanie prawnym zażalenie złożone przez radcę prawnego na postanowienie odrzucające skargę jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a.
- 4. W sytuacji, w której radca prawny / w sytuacji profesjonalnej reprezentacji / składa zażalenie, nie skargę kasacyjną, nie ma podstaw do przyjęcia, że środek odwoławczy został jedynie nieprawidłowo nazwany i do traktowania zażalenia jako skargi kasacyjnej.
- 5. Niedopuszczalne zażalenie radcy prawnego na postanowienie odrzucające skargę podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a. Z tych względów należało postanowić jak w sentencji.