Postanowienie WSA w Lublinie z 30 stycznia 2008 r., I SA/Lu 29/08

Rozpoznanie

w dniu 30 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi G.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. -

Od orzeczenia

na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi; postanawia przyznać G.S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od wpisu sądowego od wniesionej skargi.

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny

Uzasadnienie

W złożonej skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej skarżący G.S. wniósł m.in. o zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wraz ze skargą złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy zakreślając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Złożone na urzędowym formularzu oświadczenie, stanowi środek dowodowy, za pomocą którego strona skarżąca wykazuje zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy, dlatego powinno ono zawierać dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach oraz o stanie rodzinnym. Skarżący uzasadnia swój wniosek tym, iż jest bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jedynym dochodem wnioskodawcy jest dochód z pracy w gospodarstwie rolnym brata, gdzie sezonowo pracuje i wykonuje zlecone czynności. Skarżący nie posiada żadnych środków, z których miałby opłacić wpis. Jego rodzina (żona i małoletni syn) mieszka u jego brata. Żona skarżącego, która również nie posiada żadnego majątku uzyskuje dochody w wysokości [...] zł z tytułu umowy o pracę w wymiarze 1/3 etatu.

Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdził, co następuje:

Rozpoznając zawarty w skardze wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony na urzędowym formularzu PPF, referendarz sądowy doszedł do przekonania, że wniosek strony o przyznanie prawa pomocy dotyczy jedynie wniosku o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Przyjęty do rozpoznania wniosek strony skarżącej o zwolnienie w całości od wpisu sądowego od wniesionej skargi jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 ppsa. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w ww. przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

W ocenie referendarza sądowego przedstawione na urzędowym formularzu oświadczenie strony skarżącej wskazujące na jej obecną sytuację finansową daje podstawy do przyjęcia, iż strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego od skargi, który z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia może wynieść co najmniej 4964 zł bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dlatego też, biorąc to pod uwagę zwolniono stronę skarżącą od obowiązku ponoszenia kosztów wpisu sądowego od wniesionej skargi. Stronie poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego zapewnione zostało prawo dostępu do Sądu.

Biorąc pod uwagę powyższe, działając art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak na wstępie.