Uzasadnienie
M. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 6 listopada 2013 r. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad ustalania dochodu z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, nabytych w drodze spadku.
Skarżąca nabyła w drodze spadkobrania jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, które zostały odkupione. W związku z powyższym zdaniem skarżącej zasadnym było ustalenie czy w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm. – w skrócie "pdf").
Postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r. (sygn. akt II FSK 850/12) Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił składowi siedmiu sędziów tego sądu zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. wydatki na nabycie jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych poniesione przez spadkodawcę mogły zostać odliczone przez spadkobiercę od przychodu ze zbycia tych jednostek na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2012 r. poz. 361 t.j. ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. 2012 r. poz. 749 t.j. ze zm.)".
W tych okolicznościach, uznać należy, że w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – w skrócie "ppsa").
Zgodnie z tym przepisem, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania przed Naczelny Sądem Administracyjnym musi zatem cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia przez NSA będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy głównej.
W ocenie Sądu, skoro w zaskarżonej interpretacji kluczową rolę odgrywa przepis, odnośnie którego zwrócono się z do składu siedmiu sędziów NSA o podjęcie uchwały mającej na celu wyjaśnienie wątpliwości powstających w związku z jego stosowaniem, to kontrola legalności zaskarżonej interpretacji zdaniem Sądu powinna być dokonana po zakończeniu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji.