Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie zgodne jest z prawem.
Zarówno organ egzekucyjny, jak i Izba Skarbowa trafnie wskazały, iż art. 63 prawa upadłościowego jest przepisem szczególnym, z mocy którego umorzeniu podlega postępowanie egzekucyjne wszczęte przez administracyjny organ egzekucyjny przed ogłoszeniem upadłości, jeżeli egzekwowana należność nie jest zabezpieczona hipoteką, w rejestrze, zastawem lub prawem zatrzymania. Egzekwowane wobec WUSP w upadłości zaległe zobowiązania podatkowe korzystają jednakże na mocy art. 23 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ z ustawowego prawa zastawu na ruchomościach i prawach zbywalnych.
Zgodnie więc z art. 63 prawa upadłościowego w związku z art. 23 w. cyt. ustawy, postępowanie egzekucyjne mające za przedmiot realizację zaległych należności podatkowych nie podlega umorzeniu po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości, gdyż z tytułu zobowiązań podatkowych przysługuje Skarbowi Państwa ustawowe prawo zestawu na ruchomościach i prawach zbywalnych upadłego.
Nie znajduje również uzasadnienia twierdzenie, iż art. 63 prawa upadłościowego wyłącza moc obowiązującą art. 23 w. cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, skoro właśnie ten pierwszy przepis gwarantuje egzekucyjną realizację długu zabezpieczonego zastawem.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę oddalił.