Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia z dnia 16 listopada 2021 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu należnego od przedmiotowej skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono pełnomocniczce skarżącej. Zażalenie na powyższe zarządzenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 lutego 2022 r., III FZ 19/22.
Złożony w sprawie wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza z dnia 30 września 2021 r., które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy postanowieniem z dnia 10 listopada 2021 r., I SPP/Lu 74/21.
Po zwrocie akt przez sąd odwoławczy ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu, zgodnie z zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2022 r. Wezwanie doręczono pełnomocniczce skarżącej w dniu 27 czerwca 2022 r. W ustawowym terminie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.) do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. – sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi.
W niniejszej sprawie – pomimo prawidłowo doręczonego wezwania – skarżąca nie uiściła wpisu w ustawowym terminie. Wezwanie było zgodne z zarządzeniem w przedmiocie wpisu, które – wobec oddalenia zażalenia przez sąd odwoławczy – posiadało walor prawomocności. Prawomocnie zakończyło się także postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, w toku którego zwolnienie od kosztów nie zostało skarżącej przyznane (wniosek został pozostawiony bez rozpoznania). Skarga podlegała zatem odrzuceniu, wobec czego Sąd na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.