Uzasadnienie
W dniu 25 lutego 2013 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie wpłynęło pismo B.B. zatytułowane "Skarga", jednak z jego treści nie wynikało jakiego aktu wniesiona skarga dotyczy.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2013 r., skarżący został wezwany, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: a) oznaczenie organu, którego działania skarga dotyczy b) wskazanie numeru i daty zaskarżonego akty (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżący został pouczony o treści art. 3 § 2 oraz art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa").
Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 20 maja 2013 r.
W zakreślonym terminie skarżący złożył pismo, w którym wskazał, że skarga dotyczy: "a) Pana R. P. Wójta Gminy b) numery tytułów egzekucyjnych są w posiadaniu p. Wójta mnie odmówiono ich wydania oraz postanowienia [...] z dnia [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 (1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Jeżeli skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz ze stosownym pouczeniem zostało skarżącemu doręczone w dniu 20 maja 2013r., w zakreślonym terminie skarżący złożył pismo, jednak z jego treści nie wynika co jest przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie. Powyższe skutkować musi przyjęciem, że braki formalne skargi do usunięcia, których skarżący był wzywany nie zostały skutecznie usunięte
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji.