Postanowienie WSA w Lublinie z 25 stycznia 2018 r., I SA/Lu 30/18

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 25 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J. A. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt I SA/Lu 801/02 ze skargi J. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Skład

Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w L. wyrokiem z 25 lutego 2003 r. sygn. akt I SA/Lu 801/02 oddalił skargę J. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Pismem z [...] stycznia 2018 r. J. A. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt I SA/Lu 801/02 i "o stwierdzenie nieważności decyzji SKO [...] z dnia [...]". Jako podstawę wznowienia skarżący wymienił wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt SK 13/15 i z dnia 13 grudnia 2017 r. sygn. akt SK 48/15.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego.

Stosownie do treści art. 103 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002.153.1271 ze zm.) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm. – p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 278 p.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Stosownie natomiast do treści art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci (...).

W doktrynie jednomyślnie przyjmuje się, że termin ustanowiony w art. 278 p.p.s.a. jest terminem prekluzyjnym (materialnym). Terminu tego nie można zatem przywrócić nawet w przypadku, gdy podstawa wznowienia zaistniała dopiero po jego upływie, np. dopiero wówczas zapadł prawomocny wyrok skazujący za popełnienie przestępstwa, czy - jak w sprawie niniejszej - został wydany wyrok przez Trybunał Konstytucyjny. Zatem w art. 278 p.p.s.a. ustawodawca wyznaczył graniczny moment, do którego dopuszczalne jest złożenie skargi o wznowienie postępowania sądowego, z wyjątkiem sytuacji, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Skarga o wznowienie złożona po upływie tego terminu, z powołanym wyżej wyjątkiem, podlega odrzuceniu, nawet jeśli została wniesiona z zachowaniem terminów procesowych wskazanych w art. 272 § 2 lub art. 277 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, A.Kabat, M Niezgódka-Medek, Warszawa 2016, s. 1189; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Warszawa 2012, s. 1159; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, J.P. Tarno, do art. 278, LEX).

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy stwierdzić należy w pierwszej kolejności, że J. A. nie powołuje się na to, że w sprawie sygn. akt I SA/Lu 801/02 miał być pozbawiony możliwości działania czy należytej reprezentacji. Jak wynika z akt tej sprawy, otrzymał zawiadomienie o rozprawie 28 stycznia 2003 r., a w rozprawie wyznaczonej na dzień 25 lutego 2003 r. uczestniczył umocowany przez niego pracownik przedsiębiorstwa.

Powyższe oznacza, że w sprawie niniejszej znajduje zastosowanie art. 278 p.p.s.a. W następstwie upływ 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia wykluczył możliwość skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania, z powołaniem się na orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Stosownie bowiem do brzmienia art. 57 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.1995.74.368 ze zm.), obowiązującego w dacie wydania orzeczenia w sprawie sygn. akt I SA/Lu 801/02, orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne, z wyjątkami niemającymi znaczenia w niniejszej sprawie.

Dlatego skarga o wznowienie postępowania sądowego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 103 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.