Uzasadnienie
R.J. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z uzasadnienia złożonego na urzędowym formularzu PPF wniosku oraz z nadesłanego na wezwanie dodatkowego oświadczenia wynika, iż skarżący działalności gospodarczej nie prowadzi od grudnia 2004 r., nigdzie nie pracuje, ponadto nie posiada żadnego majątku, rachunku bankowego ani wierzytelności. Skarżący w wyniku rozwodu ma orzeczone alimenty w wysokości [...] zł, które opłaca sporadycznie z uwagi na to, iż nie osiąga dochodów. Skarżący nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej ale żywi się w darmowych jadłodajniach. Z uwagi na to, iż skarżący nie ma stałego miejsca pobytu (pod podanym adresem jest tylko zameldowany) nie ponosi stałych miesięcznych wydatków.
Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdził, co następuje
Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 ppsa. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt. 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie, o którym mowa w ww. przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Oceniając złożone oświadczenia wskazujące na obecną sytuację finansową skarżącego można przyjąć, iż wykazał on, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w tej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Biorąc pod uwagę powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak na wstępie.