Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia R. S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] Nr [...] w sprawie zawieszenia z urzędu postępowania podatkowego w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2000-2004 w formie ryczałtu od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że organ I instancji zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na wystąpienie pismem z dnia 11 stycznia 2006 r. do Ministra Finansów o zweryfikowanie kwestii pożyczek udzielonych przez R. S. obcokrajowcom.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego podnosi, że organ błędnie ocenił treść art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Zdaniem strony zgodnie z tym przepisem zawieszenie postępowania może nastąpić w sytuacji wystąpienia do organów innego państwa o udzielenie informacji, a w sprawie organ wystąpił do Ministra Finansów.
Rozpatrując zażalenie, organ odwoławczy wskazał na treść art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej i podniósł, że zgodnie z art. 305 c § 1 Ordynacji podatkowej wymiana informacji z innymi państwami może nastąpić jedynie za pośrednictwem Ministra Finansów co czyni zażalenie nieuzasadnionym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia argumentując jak w zażaleniu. Ponadto wskazuje, że organ wystąpił do Ministra Finansów bez jego wiedzy.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wnosi o jej oddalenie, argumentując jak w postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zarzuty skargi są uzasadnione,
Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. – Dz.U. Nr 143, pozy 1193) organ podatkowy zawiesza postępowanie w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego.
Szczegółowe zasady wymiany informacji podatkowych z państwami członkowskimi Unii Europejskiej określone zostały w dziale VII A rozdz. 2 Ordynacji podatkowej.
Z przepisów tych (art. 305 c w brzmieniu obowiązującym od 2 sierpnia 2005 r. – Dz.U. z 2005 r. Nr 143 poz. 1192) wynika, iż prawo wystąpienia do obcych władz o udzielenie informacji przysługuje Ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, chyba że upoważni on wskazane w tym przepisie podmioty (m.in. dyrektora izby skarbowej, dyrektora urzędu kontroli skarbowej) do zwrócenia się z takim wystąpieniem do obcych władz.
Skoro w rozpatrywanej sprawie organy podatkowe takim upoważnieniem nie legitymują się, a w aktach sprawy brak jest wystąpienia Ministra Finansów do obcych władz o udzielenie informacji, podzielić należy zarzut skargi, iż w sprawie nie zaistniała przesłanka zawieszenia postępowania wskazana w art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.
Jak już wskazano, podstawę zawieszenia postępowania w takim przypadku stanowić może wystąpienie uprawnionego podmiotu do obcych władz o udzielenie informacji nie zaś, jak przyjęły organy podatkowe, pismo organu podatkowego skierowane do Ministra Finansów zawierające wniosek o wystąpienie. Wobec braku regulacji dotyczącej trybu postępowania organów podatkowych w związku z koniecznością wystąpienia do obcego państwa o udzielenie informacji powyższe pismo uznać bowiem należy za wszczynające procedurę wystąpienia za pośrednictwem Ministra, co nie jest równoznaczne z upoważniającym do zawieszenia postępowania wystąpieniem, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.
Z tych względów, uznając że zaskarżone i poprzedzające je postanowienie wydane zostało naruszeniem przepisów postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, pozy.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art..200 ww. ustawy.