Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, skarżąca zwróciła się o zwolnienie jej od uiszczenia tej opłaty (k. 22 i nast. a.s.) z uwagi na trudną sytuację finansową.
W motywach wniosku podniosła, że prowadzi gospodarstwo domowe razem z mężem, dwoma synami, synową oraz sześcioma wnukami. Rodzina utrzymuje się z wykonywanych przez skarżącą i jej męża prac dorywczych (1.500 zł), renty syna skarżącej (900 zł) oraz zasiłków z pomocy społecznej. Majątek jaki skarżąca posiada to jedynie dom jednorodzinny wraz z prawem użytkowania wieczystego grunty, stanowiący przedmiot postępowania egzekucyjnego. Strona, ani żaden z członków rodziny nie posiada innego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że w niniejszej sprawie strona wnosi o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania (w całości lub w części), tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W związku z tym warunki jakie powinna spełnić by skorzystać z tego prawa określa art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w tym zakresie następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ocena informacji dotyczących stanu majątkowego i zdolności finansowych strony skarżącej pozwoliła stwierdzić, że jest ona osobą, której wniosek o zwolnienie od kosztów wpisu sądowego zasługuje na uwzględnienie. W tym zakresie wskazać trzeba, że jedenastoosobowe gospodarstwo domowe wnioskodawcy dysponuje bardzo niskim dochodem, którego wysokość z całą pewnością nie jest w stanie pokryć kosztów wpisu od skargi bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym strony i jej rodziny, co uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.