Wyrok WSA w Lublinie z 24 października 2008 r., I SA/Lu 309/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 października 2008 r.

Sprawa

sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz G. S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skład

Sędzia Anna Kwiatek przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz
Sędzia WSA Wojciech Kręcisz
Referent stażysta Julita Urbaś protokolant

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] Nr [...] odmawiające uzupełnienia decyzji tego organu z dnia [...] Nr [...].

Powyższą decyzją, wydaną po wznowieniu postępowania, Prezydent Miasta odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości oraz łącznego zobowiązania pieniężnego. Decyzję z dnia [...] organ uzupełnił z urzędu decyzją z dnia [...] co do prawa odwołania, doręczoną skarżącemu G. S. w dniu [...].

W dniu 21 grudnia 2007 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie decyzji z dnia [...] co do rozstrzygnięcia oraz, co do prawa odwołania wskazując, iż rozstrzygnięcie jest niekompletne z powodu błędu w ocenie stanu faktycznego i prawnego sprawy, a to wobec nieuwzględnienie w rozstrzygnięciu decyzji odmawiającej uchylenia decyzji z dnia [...] wymierzającej podatek od nieruchomości, że decyzja ta wydana została w oparciu o fałszywe dane co do powierzchni budynków przyjętej do opodatkowania za lata 2001-2004 i bez uwzględnienia zmiany sposobu użytkowania budynku potwierdzonej decyzją z dnia [...]. Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta odmówił uzupełnienia decyzji z dnia [...] wyjaśniając, że w dacie złożenia wniosku skarżący dysponował już decyzją wydaną w trybie art. 213 § 2 Ordynacji podatkowej w przedmiocie uzupełnienia decyzji z dnia [...] co do prawa odwołania oraz, że w zakresie rozstrzygnięcia decyzja ta jest kompletna.

W postanowieniu zawarto pouczenie, stosownie do art. 213 § 4 i § 5 Ordynacji podatkowej, że termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] biegnie od daty doręczenia tego postanowienia oraz, że zażalenie na nie wnieść można w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. Postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 5 lutego 2008 r.

Pismem z dnia 18 lutego 2008 r. zatytułowanym "odwołanie" skarżący, z powołaniem art. 222 i art. 239 Ordynacji podatkowej, wniósł "odwołanie od decyzji wydanej przez prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...]", postulując jej uchylenie do ponownego rozpatrzenia z uwagi ma naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 243 § 2 Ordynacji podatkowej, i materialnego wskutek zaniechania zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego, a w szczególności wyników oględzin przeprowadzonych w dniu 14 sierpnia 2006 r. Wnosił również o wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż jego zdaniem wniosek o wznowienie postępowania był zasadny.

Organ I instancji przekazując powyższe pismo w trybie art. 227 Ordynacji podatkowej uznał, że zawiera ono zażalenie na oznaczone w nim postanowienie z dnia [...] Organ argumentował, że skarżący błędnie nazwał pismo "odwołanie", gdyż zakwalifikować je należy jako zażalenie na wskazany w piśmie akt administracyjny, który jest postanowieniem, a nie decyzją i przysługuje nań zażalenie, a nie odwołanie. W ocenie organu o kwalifikacji pisma nie przesądza nazwa, lecz faktyczne intencje strony, które odczytać należało z treści i uzasadnienia pisma. Odnosząc się do podniesionych w nim zarzutów organ wskazał, że nie dotyczą one kwestii, które rozstrzygnęło zaskarżone postanowienie. Wskazując na datę jego doręczenia i datę złożenia pisma organ I instancji wnioskował o jego nieuwzględnienie z powodu przekroczenia terminu do złożenia zażalenia.

Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia, który to termin upłynął w dniu 12 lutego 2008 r., a zażalenie wniesione zostało w dniu 18 lutego 2008 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego G. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia stwierdzającego "uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na decyzję Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia [...]".

Zarzucając naruszenie art. 120, art. 122, art. 187 § 1 i art. 124 w związku z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej skarżący argumentował, że stosownie do pouczenia, zawartego w doręczonym w dniu 5 lutego 2008 r. postanowieniu, nie złożył zażalenia w terminie 7 dni na to postanowienie, lecz w terminie 14 dni od daty jego doręczenia wniósł odwołanie "od decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta z dnia [...]" Nr [...]". Skarżący wyjaśnił dalej, że zachował wskazany w art. 213 § 5 Ordynacji podatkowej termin do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta z dnia [...] składając odwołanie w dniu 18 lutego 2008 r.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podnosząc, że skoro wniesione w dniu 18 lutego 2008 r. pismo zawiera wskazanie aktu i żądanie jego uchylenia, to Kolegium miało obowiązek potraktować je jako zażalenie na akt będący niewątpliwie postanowieniem z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie wydane zostało z istotnym naruszeniem art. 121, art. 122 i art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej, będącym skutkiem zaniechania przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy domniemana treść pisma skarżącego z dnia 18 lutego 2008 r. zgodna jest z jego wolą.

Problemem w sprawie jest ustalenie organu, negowane przez skarżącego, ze jego pismo z dnia 18 lutego 2008 r. stanowiło zażalenie na postanowienie z dnia [...] odmawiające uzupełnienia decyzji z dnia [...], a to wobec wskazania w tym piśmie oznaczeń identyfikujących postanowienie (data, numer).

Zarówno z treści pisma z dnia 18 lutego 2008 r., jak i skargi wniesionej do Sądu niewątpliwie wynika jedynie fakt, że skarżący określeń "postanowienie" i "decyzja" używa zamiennie. Formułowane przez niego w postępowaniu podstawy faktyczne i prawne zarzutów (żądań) mają na celu wzruszenie ostatecznej decyzji z dnia [...] wymierzającej podatek od nieruchomości za lata 2001-2004 (w przekazanych Sądowi dokumentach brak akt postępowania zakończonego tą decyzją, mimo, że postępowanie w którym wydano zaskarżone postanowienie ma za przedmiot wzruszenie tej decyzji).

Aktywność procesowa skarżącego, znana również Sądowi z urzędu, nie może zwalniać organu odwoławczego od poczynienia niezbędnych ustaleń z udziałem skarżącego w sytuacji, gdy w terminie do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...], złożył on pismo nazwane odwołaniem i wnosi w nim o uchylenie decyzji oraz wstrzymanie wykonania decyzji, której wzruszenia domagał się w trybie wznowienia postępowania.

Organ I instancji trafnie podniósł, że o tym jakie są faktyczne intencje strony decyduje przede wszystkim treść pisma, czyli żądanie, zarzuty, ich uzasadnienie, ale gdy równocześnie treści tej nie można skorelować powołanym w piśmie aktem administracyjnym, to organ sprzeczność tę wyjaśnić powinien z udziałem wnoszącego zażalenie.

W niniejszej sprawie skarżącemu od daty doręczenia postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji, czyli od dnia 5 lutego 2008 r., biegł 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia na postanowienie oraz 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji, której uzupełnienia odmówiono tym postanowieniem. Termin do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia [...] upływał w dniu 12 lutego 2008 r., natomiast termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] upływał w dniu 19 lutego 2008 r.

W tej sytuacji, gdy złożone w dniu 18 lutego 2008 r. pismo zawierało zarzuty przeciwko decyzji z dnia [...] i równocześnie wskazano w nim, jako skarżony akt – postanowienie z dnia [...], organ odwoławczy, dla wypełnienia dyspozycji wyżej powołanych przepisów Ordynacji podatkowej, powinien umożliwić skarżącemu wypowiedzenie się co do zgłoszonego w piśmie żądania po wskazaniu sprzeczności w treści pisma. Organ wyjaśnić więc powinien, co skarżący chciał prawnie uzyskać w postępowaniu inicjowanym tym pismem.

Taki tryb postępowania gwarantowany jest zasadą zaufania wyrażoną w art. 121 Ordynacji podatkowej, zasadą prawdy materialnej określoną w art. 122 i zasadą prawa strony do "ostatniego słowa" określoną art. 123 § 1 tej ustawy.

Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ oraz art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.