Postanowienie WSA w Lublinie z 6 grudnia 2004 r., I SA/Lu 314/04

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 6 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2004 rok p o s t a n a w i a - odrzucić skargę

Skład

Sędzia NSA Ewa Gdulewicz przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu 27 czerwca 2004 r. J. S. wniósł, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Kolegium z dnia [...] Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2004 r.

Postanowieniem z dnia 7 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W związku z tym w dniu 26 października 2004 r. skarżący został wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez żonę skarżącego w dniu 29 października 2004 r.. Wpis nie został uiszczony.

Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 (1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Jak wskazano na wstępie skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 29 października 2004 r. Tym samym siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upływał z dniem 5 listopada 2004 r. i jak wynika z akt sprawy do dnia dzisiejszego skarga nie została opłacona.

Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 (3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.