Uzasadnienie
W dniu 5 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie wpłynęło pismo B. B. zatytułowane "Skarga", jednak z jego treści nie wynikało jakiego aktu wniesiona skarga dotyczy.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2013 r., skarżący został wezwany, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: a) oznaczenie organu, którego działania skarga dotyczy b) wskazanie numeru i daty zaskarżonego akty (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, c) określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 29 kwietnia 2013 r.
W zakreślonym terminie skarżący złożył pismo, w którym wskazał, że skarga dotyczy: "a) Wójt Gminy W., Urząd Gminy W., Urząd Skarbowy w P., Dyrektor Izby Skarbowej w L. b) tytuły wykonawcze [...] postanowienie UG W. [...] z dnia [...] i wydane w związku z tym postanowienie US i Dyrektora Izby Skarbowej" ponadto skarżący wskazał, że ze względu na trudna sytuację materialną i poniesione w wyniku zdarzeń losowych straty wystawienie tytułów wykonawczych narusza prawo, dodał również na skutek nie wydania przez Urząd Skarbowy w P. przesyłki nr [...] został pozbawiony prawa wniesienia odwołania.
W związku z brakiem jednoznacznego wskazania w treści pisma jakiego aktu dotyczy skarga, B. B. został ponownie wezwany do wskazania jaki akt lub czynność są przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie został pouczony, że nieudzielenie we wskazanym terminie jednoznacznej odpowiedzi skutkować będzie przyjęciem przez Sąd, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] nr [...]. Ponadto skarżący został pouczony o treści art. 1 §1 i 2 oraz art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa").
W wykonaniu wezwania skarżący wniósł pismo z dnia 31 maja 2013 r. (data pisma) w którym wskazał, że skarga dotyczy "całego postępowania podatkowego 1. Tytuły wykonawcze [...] postanowienie [...] z dnia [...] wydane przez Wójta Gminy W.
- jak również postanowienie nr [...] dnia [...] wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w L.."
W związku z brakiem jednoznacznego wskazania przedmiotu zaskarżenia, Sąd przyjął, stosownie do udzielonego pouczenia, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Tymczasem w sprawie niniejszej skarga B. B. została wniesiona od postanowienia organu pierwszej instancji tj. Dyrektora Izby Skarbowej w L. wydanego w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego, od którego przysługiwało stronie, zgodnie z art. 23 § 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) zażalenie do organu wyższego stopnia tj. Ministra Finansów O prawie wniesienia zażalenia skarżący został przez organ pouczony (karta za k. 16 akt administracyjnych).
W tym stanie rzeczy skargę na postanowienie organu I instancji uznać należało za niedopuszczalną, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 3 ppsa.