Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] M. O. (dalej jako "skarżąca") wniosła zarzuty w sprawie prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. postępowania egzekucyjnego, dotyczącego należności z tytułu opłaty dodatkowej za nieopłacony postój w strefie płatnego parkowania w dniu [...] w kwocie [...]zł, objętej tytułem wykonawczym nr [...] z dnia [...] wskazując nieistnienie obowiązku uiszczenia opłaty parkingowej.
Postanowieniem z dnia [...] Zarząd Dróg Grodzkich w Z., jako wierzyciel, nie uznał zarzutów skarżącej za zasadne.
W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącej, postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.
Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższe postanowienie, żądając jego uchylenia i zasądzenia kosztów postepowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 ustawy. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 3, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że będące przedmiotem zaskarżenia postanowienie nie podlega kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Z akt sprawy wynika bowiem, że w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] skarżąca wniosła zarzuty, które mocą postanowienia wierzyciela – Zarządu Dróg Grodzkich w Z., z dnia [...] zostały uznane za nieuzasadnione. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] utrzymało w mocy postanowienie wierzyciela.
Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie, są rozstrzygnięciami wydanymi w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym - art. 34 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016 r. poz. 599 z późn. zm.), w związku z czym nie jest możliwe ich zaskarżenie do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Na marginesie należy jedynie wyjaśnić, że w postępowaniu egzekucyjnym w pełni skuteczną ochronę praw jednostki zapewnia możliwość zaskarżenia do sądów administracyjnych postanowień wydanych w sprawie głównej, tj. postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.