Uzasadnienie
Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 2 czerwca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku skarżąca wykazała, że jest osobą samotną, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkuje w budynku gospodarczym o pow. [...] m2 z wydzieloną częścią mieszkalną i utrzymuje się z emerytury ZUS w kwocie [...] zł netto. Ponadto posiada nieruchomość rolną o pow. [...] ha, której nie użytkuje. Skarżąca podała, że uzyskiwany z emerytury dochód przeznacza na wydatki związane z utrzymaniem koniecznym – zakup leków, opłatę mediów, wywóz śmieci, opał, koszty korespondencji, ratę za kuchnię gazową, bilety autobusowe, itp.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 (1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja materialna skarżącej uprawnia do stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżąca jest osobą starszą i samotną, osiągającą niewielki dochód z emerytury, który w całości wydatkuje na koszty bieżącego, niezbędnego utrzymania. W tej sytuacji poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych wiązałoby się dla skarżącej z uszczerbkiem w kosztach jej utrzymania koniecznego.
W świetle przedstawionych okoliczności uznać należy, że skarżąca wykazała spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 (1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.