Uzasadnienie
Skarga A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2007 r. zawierała braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu.
Skarżący nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia.
W związku z powyższym, skarżący został wezwany, w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej: "ppsa") do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.
W związku z treścią pisma z dnia 2.05.2013 r. przesłanego w odpowiedzi na wezwanie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 7.05.2013 r. skarżący został ponownie wezwany do podania wartości przedmiotu zaskarżenia z odwołaniem do treści art.215 § 1 i 2, art. 216 i art. 231 ppsa.
Przedmiotowe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 13.05.2013 r.
W odpowiedzi skarżący przesłał pismo tożsame w treści z pismem z dnia 2.05.2013 r., w którym nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 215 § 1 ppsa, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Zgodnie z art. 216 ppsa i art. 231 ppsa jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia, od której pobiera się wpis stosunkowy.
Jak wskazano, o treści tych przepisów skarżący został poinformowany w wezwaniu z dnia 8.05.2013 r., jednakże pomimo skutecznego doręczenia wezwania skarżący wartości przedmiotu zaskarżenia nie wskazał.
W związku z powyższym skoro skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa należało ją odrzucić.