Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 stycznia 2015 r. pełnomocnik W. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. Zawiadomienie o wezwaniu zostało doręczone dnia 26 lutego 2015 r. W zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. Sąd na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę w sprawie niniejszej. Odpis postanowienia został pełnomocnikowi skarżącego doręczony w dniu 8 maja 2015 r.
Tego samego dnia, skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, dokonując jednocześnie jego wpłaty. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że w związku z planowanym kilkudniowym wyjazdem, którego termin przypadał w okresie, w którym upływał termin uiszczenia opłaty (5 marca 2015 r.) zdecydował się uiścić wpis sądowy wcześniej tj. w dniu 2 marca 2015 r. Jednak w związku z awarią systemu komputerowego uniemożliwiającą dokonanie przelewu bezpośrednio na konto Sądu, skarżący postanowił skorzystać z pomocy wieloletniej księgowej J. Z., która zobowiązała się wpłacić pieniądze przekazem pocztowym. Obecność księgowej w siedzibie firmy tego dnia była związana z przygotowaniem przez nią dokumentów koniecznych do złożenia wniosku o rentę.
Skarżący podkreślił, że zdecydował się skorzystać z pomocy księgowej w związku z tym, że współpracował z nią od wielu lat i miał do niej zaufanie. Nie zdawał sobie jednak sprawy, że na obecnym etapie choroby nowotworowej zdarzają jej się zaniki pamięci oraz utraty świadomości. Skarżący podkreślił, że dopiero w dniu sporządzenia niniejszego wniosku (a jednocześnie w dniu otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi) uzyskał od księgowej informację, że zapomniała o dokonaniu zapłaty.
W zaistniałej sytuacji skarżący wniósł o przywrócenie terminu wskazując, że jego uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podkreślił, że dochował w sprawie należytej staranności, gdyż z racji ilości obowiązków wielokrotnie w sprawach administracyjno-organizacyjnych korzystał z pomocy zaufanych pracowników. Na potwierdzenie wskazanych we wniosku okoliczności złożył dowód uiszczenia wpisu oraz oświadczenie księgowej J. Z. a także decyzję ZUS w B. z [...] o przyznaniu J. Z. świadczenia rehabilitacyjnego na okres do 26 maja 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie.
W rozpatrywanej sprawie skarżący we wskazanym terminie złożył wniosek o przywrócenie terminu oraz dokonał czynności do której przywrócenia terminu żąda.
Rozpatrując wniosek z uwzględnieniem okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że nie została spełniona wskazana w powołanym wyżej przepisie przesłanka przywrócenia terminu, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Z zawartych we wniosku wyjaśnień skarżącego nie wynika bowiem, że dochował należytej staranności tzn. takiej, której można oczekiwać od przeciętnej osoby znajdującej się w określonej sytuacji, przy wyborze osoby, której powierzył wykonanie czynności, do której był zobowiązany.
W szczególności podkreślić należy, że skarżący, wiedząc o planowanym wyjeździe, nie poczynił we właściwym czasie takich czynności, które zabezpieczyłyby w sposób należyty spełnienie jego zobowiązania procesowego. Wprawdzie podjął, jak twierdzi, próbę dokonania zapłaty w formie elektronicznej, jednak w związku z problemami technicznymi systemu komputerowego odstąpił od niej (nie próbował już tego dnia dokonać zapłaty w innej formie). Powierzył natomiast zobowiązanie do zapłaty osobie drugiej, jednak w tym zakresie obciąża go wina w dokonaniu wyboru.
Nie sposób bowiem stwierdzić, iż J. Z. przebywająca w tym czasie na zwolnieniu lekarskim, miała obowiązek wykonania polecenia pracowniczego. Kwestia zaniedbania obowiązku (wynikającego w tym wypadku jedynie z przysługi o charakterze prywatnym) każdorazowo obciążać musi zobowiązanego. Nie zwalnia z tego zawinienia fakt niewiedzy o objawach choroby J. Z. Wina w takim wypadku tkwi bowiem w wyborze sposobu spełnienia zobowiązania. Oczywistym bowiem jest, że sam fakt wyjazdu w obecnych realiach nie stanowi przeszkody dla uiszczenia wpisu, z uwagi na szeroką dostępność do placówek bankowych, pocztowych, czy też łączy Internetu.
Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, a także, że spełnił przewidziane prawem warunki do skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji