Wyrok WSA w Lublinie z 9 sierpnia 2023 r., I SA/Lu 337/23

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2023 r.

Sprawa

sprawy ze skargi Powiatu W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 marca 2023 r. nr 0113-KDIPT1-3.4012.55.2023.2.MWJ w przedmiocie podatku od towarów i usług - oddala skargę.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka Sędziowie WSA Monika Kazubińska-Kręcisz WSA Grzegorz Wałejko (sprawozdawca)
starszy asystent sędziego Tomasz Woźny protokolant

Uzasadnienie

Zaskarżoną interpretacją indywidualną z 23 marca 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ("organ interpretujący", "organ"), uznał za nieprawidłowe stanowisko Powiatu Włodawskiego ("Powiat", strona", "skarżący"), przedstawione we wniosku strony z 20 stycznia 2023 r. w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów

We wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej oraz w uzupełnieniu tego wniosku Powiat Włodawski podał, że jest jednostką samorządu terytorialnego i zgodnie z ustawą o samorządzie powiatowym z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1526) wykonuje zadania publiczne o charakterze ponadgminnym, w tym w zakresie gospodarki nieruchomościami (art. 4 ust. 1 pkt 10 ustawy) oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W dniu 22 grudnia 2022 r. Powiat Włodawski sprzedał Skarbowi Państwa - Ministerstwu Obrony Narodowej - Rejonowemu Zarządowi Infrastruktury w Lublinie niezabudowaną nieruchomość położoną we Włodawie, stanowiącą działkę gruntu oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków numerem [...] (obręb 1), o powierzchni 36.300 m2 (3,63 ha), dla której Sąd Rejonowy we Włodawie prowadzi księgę wieczystą numer [...]

Według wyjaśnienia strony tytułem dokumentującym własność Powiatu Włodawskiego była decyzja Wojewody Lubelskiego z dnia 3 grudnia 1999 r. stwierdzająca nabycie własności nieruchomości na podstawie 48 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. z 1998 r. nr 133, poz. 872), zgodnie z którym z dniem 1 stycznia 1999 r. powiaty przejęły, między innymi, szkoły ponadpodstawowe prowadzone do dnia 31 grudnia 1998 r. przez dotychczasowych wojewodów. Nieruchomość została nabyta w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jej nabycie nie było udokumentowane fakturą VAT.

W umowie sprzedaży (akcie notarialnym z 22 grudnia 2022 r.) opisano, że nieruchomość nie jest przedmiotem najmu, użyczenia lub dzierżawy, nie jest zabudowana, posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, sprzedaż nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Opisano też zaświadczenie Burmistrza Włodawy z dnia 21 grudnia 2022 r. stwierdzające, że zgodnie planem zagospodarowania przestrzennego miasta Włodawa działka gruntu numer [...] położona we Włodawie przeznaczona jest pod usługi edukacji i sportu (B10, UO, US), Z wypisu z rejestru gruntów wydanego 14 grudnia 2022 r. przez Starostwo Powiatowe wynika, że ww. działka gruntu stanowi teren rekreacyjno-wypoczynkowy (Bz).

Przedstawiciel Skarbu Państwa okazał pismo Dyrektora Departamentu Infrastruktury Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia 6 grudnia 2022 r., według którego Minister Obrony Narodowej wyraził zgodę na odpłatne nabycie na rzecz Skarbu Państwa ww. nieruchomości z przeznaczeniem na cele obronności i bezpieczeństwa Państwa.

Nieruchomość od 9 maja 2017 r. była w trwałym zarządzie Zespołu Szkół Zawodowych i II Liceum Ogólnokształcącego we Włodawie i służyła celom dydaktycznym jako boisko szkolne wykorzystywane do prowadzenia zajęć z wychowania fizycznego. Po wygaśnięciu trwałego zarządu nieruchomość nie była wykorzystywana w żadnym celu. Od 1 kwietnia 2022 r. zawarta została umowa najmu między Zarządem Powiatu Włodawskiego a Rejonowym Zarządem Infrastruktury w Lublinie na cele związane z bezpieczeństwem i obronnością Państwa. Co miesiąc wystawiana była faktura za czynsz najmu nieruchomości ze stawką VAT 23%.

Powiat Włodawski nie ponosił wydatków na ulepszenie nieruchomości. Stronie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W tak opisanym stanie faktycznym skarżący Powiat zadał pytanie: "Czy w związku ze sprzedażą przez Powiat Włodawski na rzecz Skarbu Państwa Ministerstwa Obrony Narodowej - Rejonowego Zarządu Infrastruktury w Lublinie działki gruntu [...] o powierzchni 3,6300 ha z przeznaczeniem na cele obronności i bezpieczeństwa Państwa, Powiat Włodawski może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT?".

Według stanowiska strony Powiat może korzystać z takiego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, według którego zwolnieniu z VAT podlega dostawa towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów sprzedającemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Według organu interpretującego stanowisko Powiatu przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ wyjaśnił, że Powiat dokonując sprzedaży gruntu, działał jako podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm., dalej "ustawa o VAT"), gdyż transakcja taka stanowi czynność o charakterze cywilnoprawnym, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Dalej organ wyjaśnił, że w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503 ze zm.) ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (w przypadku lokalizacji inwestycji celu publicznego – w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy - są zwolnione od podatku VAT.

Według organu działka sprzedana przez Powiat Włodawski, która zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego miasta przeznaczona jest pod usługi edukacji i sportu (B10, UO, US) spełnia definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT i w związku z tym jej sprzedaż nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Dalej organ interpretujący wyraził pogląd, że dla dostawy nieruchomości niezabudowanych, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 tej ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Oznacza to, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, to jest:

• towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Organ powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12, w którym wskazano, że "zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy o VAT, co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał". Organ wskazał, że jak wynika z okoliczności, sprawy działka nr [...] została nabyta przez Powiat Włodawski decyzją Wojewody w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz nabycie działki nie było udokumentowane fakturą. Nie można zatem uznać, że nie przysługiwało nabywcy prawo do odliczenia podatku VAT, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. W takiej sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Powiatowi Włodawskiemu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działki, lub że takie prawo nie przysługiwało.

Ponadto, z opisu sprawy wynika, że nieruchomość nie była wykorzystywana przez Powiat Włodawski od momentu nabycia do momentu sprzedaży wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT, bowiem od 1 kwietnia 2022 r. ww. działka była przedmiotem najmu. W związku z tym sprzedaż przez Powiat Włodawski działki numer [...] nie korzysta także ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie.

W konsekwencji organ stwierdził, że stanowisko skarżącego Powiatu jest nieprawidłowe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Powiat Włodawski wnosił o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest:

1. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT poprzez jego błędną wykładnię, a co za tym idzie uznanie, że związku ze zbyciem działki nr [...] wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podczas gdy działka wykorzystywana była wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku co wskazuje na brak prawa do odliczenia podatku naliczonego;
2. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że działka, której dotyczy interpretacja spełnia definicję terenu budowlanego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wnosił o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ rozszerzył argumentację dotyczącą braku zwolnienia dostawy nieruchomości od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, bądź dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Opisane wyżej związanie nie oznacza konieczności szczegółowego odniesienia się do wszystkich zarzutów skargi, lecz jedynie do tych zarzutów, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zastrzeżenie wskazane w art. 134 § 1 in fine p.p.s.a. oznacza, że sąd w swojej ocenie legalności zaskarżonego aktu nie może wykroczyć poza zarzuty skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie oznacza jednak, że sąd, obok zarzutów dotyczących przepisów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, musi oceniać również te zarzuty, które dotyczą tych przepisów, które nie są istotne, ponieważ nie są adekwatne do przestawionego we wniosku o wydanie interpretacji stanu faktycznego oraz pytania o interpretację przepisów prawa podatkowego.

Z przepisu art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.) wynika, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje interpretację przepisów prawa podatkowego, w indywidualnej sprawie na wniosek zainteresowanego. Oznacza to, że interpretacja indywidulana nie może być wydana bez wniosku albo z przekroczeniem granic tego wniosku. Ocena przedstawiona w uzasadnieniu interpretacji indywidulanej dotycząca przepisów prawa podatkowego, które nie były przedmiotem wniosku, albo ich wykładnia nie jest potrzebna do rozstrzygnięcia sprawy, nie jest w istocie rzeczy interpretacją, o której mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej i nie wiąże adresata interpretacji.

Powyższe uwagi były konieczne, ponieważ w rozpoznawanej sprawie organ interpretujący, jak wynika z uzasadnienia interpretacji, uczynił przedmiotem swojej oceny przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT dotyczący zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Natomiast z treści wniosku o wydanie interpretacji wynika jednoznacznie, skarżący Powiat pytał jedynie czy w związku ze sprzedażą (...) działki (...) z przeznaczeniem na cele obronności i bezpieczeństwa Państwa może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Pytanie to nie dotyczy zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, to jest zwolnienia dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Skarżący nie pytał też ani w uzasadnieniu wniosku, ani w piśmie uzupełniającym wniosek, czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie jakiegokolwiek innego przepisu niż ten, który został wskazany w pytaniu, w szczególności czy dostawa jest objęta zwolnieniem na podstawie 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Rozważanie przez organ w uzasadnieniu interpretacji czy w przedstawionym w stanie faktycznym przysługuje zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT było zbędne dla rozstrzygnięcia sprawy i w rzeczywistości nie znalazło też odzwierciedlenia w treści rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie to sprowadza się bowiem do stwierdzenia, że stanowisko skarżącego w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. Z treści tego stanowiska skarżącego i jego uzasadnienia wynika natomiast, że dotyczy zwolnienia dostawy od podatku od towarów i usług na podstawie wyłącznie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Tak też opisuje organ zakres wniosku na początku uzasadnienia interpretacji.

W związku z powyższym przedstawiona w uzasadnieniu interpretacji ocena organu co do możliwości zwolnienia dostawy nieruchomości od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jako niebędąca w rzeczywistości rozstrzygnięciem wniosku o wydanie interpretacji i zbędna do tego rozstrzygnięcia, nie wiąże skarżącego Powiatu. Uzyskanie wiążącego stanowiska organu interpretacyjnego co do możliwości zwolnienia omawianej dostawy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT wymaga odrębnego wniosku z odpowiednio sformułowanym pytaniem i własnym stanowiskiem.

W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę w opisanej wyżej sytuacji zbędne jest odnoszenie się do sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ponieważ nie jest to potrzebne do rozstrzygnięcia sprawy.

Nieuzasadniony jest sformułowany w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji pogląd organu, że dla dostawy nieruchomości niezabudowanych, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Nie ma bowiem żadnej zależności między ww. zwolnieniami. W szczególności zwolnienie dostawy nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie jest zwolnieniem przewidzianym w przypadku nieruchomości tylko dla sytuacji kiedy dostawa nieruchomości nie spełnia przesłanek do zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Nie można wykluczyć też takiej sytuacji, że dostawa nieruchomości będzie spełniała przesłanki obydwu omawianych zwolnień.

Mimo wskazanych wyżej uchybień organu interpretacyjnego skarga podlegała oddaleniu, ponieważ prawidłowe jest stanowisko organu w tym zakresie, który był przedmiotem wniosku w wydanie interpretacji indywidulanej, to jest zastosowania zwolnienia dostawy nieruchomości od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. W opisanym przez skarżący Powiat stanie faktycznym dostawa nieruchomości nie podlega zwolnieniu na ww. podstawie z przyczyn, które zostały przestawione w uzasadnieniu interpretacji. W tym zakresie Sąd w całości podziela stanowisko organu interpretującego.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 tej ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jak słusznie zauważył organ dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla dostawy towarów, spełnione muszą być kumulatywnie dwa warunki wskazane w tym przepisie, to jest towary muszą być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku oraz brak było prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów.

W rozpoznawanej sprawie żaden z tych warunków nie został spełniony.

Nie można uznać, że nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, ponieważ – jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego – nieruchomość przed dokonaniem dostawy, od od 1 kwietnia 2022 r. była przedmiotem najmu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług. Okoliczność w jaki sposób najemca wykorzystywał najętą nieruchomość nie ma znaczenia, ponieważ istotne jest, czy dokonujący dostawy przed zbyciem wykorzystywał towar wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Skoro tak nie było, dostawa nieruchomości nie podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Nie był też spełniony drugi warunek omawianego zwolnienia. W judykaturze ukształtowany jest pogląd, który podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, że zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy 2006/112/WE lub ustawy o VAT, a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał. Zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć zastosowanie do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar, nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług (np. wskazany przez organ wyrok NSA z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12, a także wyroki NSA: z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 1871/15, z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. akt 698/16).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że nabycie nieruchomości przez Powiat Włodawski zostało stwierdzone decyzją Wojewody Lubelskiego z dnia 3 grudnia 1999 r. i nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Nie można zatem uznać, że nie przysługiwało nabywcy prawo do odliczenia podatku VAT, skoro nabycie nie było objęte tym podatkiem.

Biorąc pod uwagę omówione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.