Postanowienie WSA w Lublinie z 10 czerwca 2010 r., I SA/Lu 357/10

Rozpoznanie

w dniu 10 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od wpisu sądowego od wniesionej skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk

Uzasadnienie

Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od wpisu sądowego od wniesionej skargi.

Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów i dodatkowych oświadczeń częściowo wykonała wezwanie. Strona skarżąca nie nadesłała dokumentów źródłowych potwierdzających wysokość kosztów utrzymania koniecznego i terminy ich ponoszenia.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.

W niniejszej sprawie wpis sądowy od wniesionej skargi wynosi 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Na podstawie oświadczeń strony skarżącej i nadesłanych dokumentów referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą utrzymuje się z otrzymywanej emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz emerytury żony w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łącznie miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łączne miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego strony skarżącej wynoszą [...] złotych przy czym do kosztów tych strona skarżąca zaliczyła koszty energii elektrycznej i ogrzewania wynoszące miesięcznie łącznie [...] złotych. Strona skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, która w miesiącach od stycznia do marca bieżącego roku przyniosła straty. Stronie skarżącej przysługuje prawo użytkowania wieczystego gruntu, na którym prowadzi działalność gospodarczą.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i żony ponieść wpisu sądowego od wniesionej skargi. Strona skarżąca nie wykazała aby była właścicielem jakiegokolwiek budynku czy też aby użytkowała jakikolwiek budynek z czym wiązałby się obowiązek ponoszenia kosztów jego eksploatacji. Ponadto faktu ponoszenia tych kosztów nie wykazano poprzez nadesłanie dokumentów źródłowych poświadczających wydatki związane z ich ponoszeniem. Z tych powodów referendarz sądowy nie obdarzył wiarą oświadczenia strony skarżącej w tej jego części, w której strona skarżąca oświadcza, że ponosić musi koszty energii elektrycznej i ogrzewania. Biorąc zaś pod uwagę wysokość łącznych miesięcznych kosztów energii elektrycznej oraz ogrzewania i porównując je do wysokości wpisu sądowego od wniesionej skargi stwierdzić należy, że strona skarżąca ma realną możliwość uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi bez narażenia siebie i żony na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego.

Należy również zwrócić uwagę na to, że o braku środków umożliwiających uiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi nie decyduje poniesiona w miesiącach styczeń – marzec bieżącego roku w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą strata. Strata jest bowiem jedynie pojęciem księgowym i nie decyduje o tym, że uiszczenie przez stronę skarżącą wpisu sądowego od wniesionej skargi spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Z przedłożonego zaś podsumowania księgi przychodów i rozchodów wynika natomiast, że strona skarżąca z prowadzonej działalności gospodarczej osiąga znaczne przychody.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.