Uzasadnienie
M.S. wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł od wniesionej skargi, po uzupełnieniu braków złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego wniosku jak i z nadesłanych na wezwanie dodatkowych dokumentów wynika, iż skarżąca swój wniosek uzasadnienia obecną sytuacją, która nie pozwala jej na poniesienie nawet najdrobniejszych opłat sądowych i adwokackich bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, który można byłoby spieniężyć i przeznaczyć na pokrycie kosztów. Gospodarstwo rolne oraz sprzęt, który skarżąca posiadała zostało zlicytowane. Jej nieuregulowane zobowiązane własne oraz z tytułu udzielonych poręczeń wynoszą ponad kwotę [...] zł. Dom o powierzchni [...] m2, w którym skarżąca mieszka (zajmuje ok. [...] m2) należał do jej syna ponieważ też został zlicytowany.
Jedynym dochodem wnioskodawczyni są dochody z tytułu pracy dorywczej w wysokości [...] zł miesięcznie. Skarżąca, która sama prowadzi swoje gospodarstwo domowe utrzymuje się z ww. dochodów. Dodatkowo pożycza również produkty żywnościowe oraz drobne kwoty od znajomych.
Referendarz sądowy rozpoznając złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdził, co następuje
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu administracyjnego osobom, którym brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia. Przyjmując, iż możliwość ponoszenia kosztów postępowania musi być realna i istnieć w momencie składania wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt. 1), zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt. 2). Podkreślenia wymaga, iż przyznanie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie całkowitym lub częściowym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe, z przyczyn niezależnych od niej lub spowodować może uszczerbek utrzymania koniecznego dla strony.
Koszty sądowe związane z niniejszym postępowaniem sądowym, które skarżąca zobowiązana jest ponieść obecnie sprowadzają się do wpisu stałego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 221, poz. 2193) oraz ewentualnych kosztów sądowych (np. zażalenie, opłata kancelaryjna za odpis wyroku z uzasadnieniem, wpis sądowy od potencjalnej skargi kasacyjnej), które mogą ale nie muszą wystąpić, a nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7, § 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – Dz.U.
Nr 221, poz. 2192). Na koszty niniejszego postępowania, poza ww. kosztami sądowymi mogą składać się również koszty ustanowienia adwokata, którego stawka minimalna za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, w tym wypadku wyniesie 240 zł netto (§ 18 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Biorąc pod uwagę obecne dochody skarżącej oraz ich strukturę (pochodzą z prac dorywczych oraz z drobnych pożyczek od znajomych), w ocenie referendarza sądowego wykazano, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów tego postępowania.
Dlatego też, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak na wstępie.