Uzasadnienie
A. W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności podatkowej.
Skarga została podpisana przez J. W., określonego w skardze jako pełnomocnik i ojciec skarżącej, wobec czego został on wezwany do nadesłania stosownego pełnomocnictwa procesowego.
W związku z nieuzupełnieniem braków pełnomocnictwa przez J. W., tutejszy sąd pominął jego udział w sprawie jako pełnomocnika strony i dokonane przez niego czynności w sprawie (zarządzenie z 18 czerwca 2018 r. – k.17 oraz wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz uiszczenie wpisu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, wraz ze stosownym pouczeniem, zostało doręczone skarżącej w sposób prawem przewidziany w dniu 3 lipca 2018 r.
W zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała podpisanej przez siebie skargi, ale złożyła kolejną skargę podpisaną przez J. W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej zwanej p.p.s.a., jest obowiązek jej podpisania przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Ponieważ, z uwagi na nienadesłanie stosownego pełnomocnictwa, Sąd pominął udział pełnomocnika w sprawie niniejszej, skarżąca została wezwana do podpisania skargi, a siedmiodniowy termin przysługujący na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 10 lipca 2018 r.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę niepodpisaną.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
Orzeczenie o zwrocie skarżącej z urzędu uiszczonego przez nią wpisu od skargi uzasadniał art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.