Uzasadnienie
W dniu 15 czerwca 2022 r. (datownik na kopercie k.15) S. B. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 9 maja 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2014 r. do grudnia 2016 r.
Jak wynika z akt sprawy decyzję z 9 maja 2022 r. doręczono stronie 11 maja 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przytwierdzone do k.109 akt podatkowych).
Organ, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie, wskazując na złożenie środka zaskarżenia po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 (1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Nie ma wątpliwości, że skoro zaskarżoną decyzję organ doręczył stronie w sposób prawem przewidziany 11 maja 2022 r., to 30-dniowy termin jaki przysługiwał stronie na wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął w dniu 10 czerwca 2022 r. (był to piątek). Oznacza to, że skarga sporządzona 14 czerwca i wniesiona 15 czerwca 2022 r. jest skargą wniesioną po terminie.
Skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Artykuł 58 (1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.