Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, skarżący zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.
Uzasadniając ten wniosek podniósł, że nie posiada żadnych środków finansowych, a jedynym jego źródłem dochodu jest renta wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie [...] zł. Z kwoty tej opłaca czynsz (320 zł) energię elektryczną (175 zł), wodę oraz wykup lekarstw (ok. 150 zł). Z pozostałej kwoty spłaca kredyt, który zaciągnął na urządzenie mieszkania socjalnego, otrzymanego od gminy. Dodał, że jest osobą niepełnosprawną, po udarze mózgu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Intencją strony jest uzyskanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu, tj. otrzymanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Rozstrzygnięcie wniosku sprowadza się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z jego treścią przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są lub mają ograniczone środki do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 - Lex nr 786724).
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, w ocenie referendarza sądowego, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie będzie w stanie ponieść żadnych kosztów niniejszego postępowania.
Na powyższej ocenie zaważyła przede wszystkim sytuacja finansowa strony, tj. niski dochód wykorzystywany w całości na bieżące utrzymanie oraz brak majątku i oszczędności. Jak wynika z akt sprawy skarżący utrzymuje się jedynie z renty, zajmując lokal socjalny, którego ponosi koszty utrzymania. Jest ponadto osobą niepełnosprawną (całkowicie niezdolną do pracy), leczoną z powodu dysfunkcji narządów ruchu.
Analiza powyższych elementów wskazuje, że skarżący nie ma środków ani możliwości ich pozyskania na wymagane koszty sądowe. W takiej sytuacji niepodobna oczekiwać, że skarżący będzie w stanie ponieść wydatki związane z kosztami sądowymi oraz samodzielnie opłacić usługi fachowego pełnomocnika.
Zapadłe orzeczenie oznacza, że skarżący został w niniejszym postępowaniu sądowym zwolniony od kosztów sądowych, jak również przyznano mu doradcę podatkowego, bez obowiązku ponoszenia przez niego kosztów zastępstwa procesowego. Doradca podatkowy zostanie wyznaczony przez Krajowa Izbę Doradców Podatkowych, o czym strona zostanie poinformowana.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.