Uzasadnienie
Postanowieniem z 26 września 2019 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia skargi. Sąd wyjaśnił w motywach tej treści rozstrzygnięcia, że zaskarżona decyzja została prawidłowo skierowana do pełnomocnika skarżącego i po dwukrotnym awizowaniu tej korespondencji nastąpił skutek doręczenia. W dalszej kolejności ocenił, że skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających wnioskowane przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 25 lutego 2020 r. w sprawie sygn. II FZ 921/19 oddalił zażalenie strony skarżącej na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia skargi. Zaznaczył, że tryb doręczenia zaskarżonej decyzji został przeprowadzony zgodnie z art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa (aktualnie Dz.U.2019.900 ze zm. – O.p.). Adnotacje na przesyłce zawierającej zaskarżoną decyzję nie budzą wątpliwości co do prawidłowości doręczenia.
W tym stanie sprawy należy stwierdzić, że skutek doręczenia zaskarżonej decyzji nastąpił z upływem 14 dni od pozostawienia pierwszego awiza w oddawczej skrzynce pocztowej pełnomocnika skarżącego, czyli z upływem 17 listopada 2017 r. (piątek), stosownie do art. 150 § 1 - § 4 O.p. Korespondencja z zaskarżoną decyzją była awizowana 3 i 13 listopada 2017 r., po czym zwrócona organowi 20 listopada 2017 r. Natomiast skargę nadano w krajowej placówce pocztowej 16 maja 2019 r. (zgodnie z datą stempla pocztowego).
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz.U.2019.2325 ze zm. - P.p.s.a.) skargę wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, który wydał kwestionowaną decyzję, w terminie 30 dni od jej doręczenia. Zatem w niniejszej sprawie skarga na wymienioną decyzję mogła zostać wniesiona najdalej do 18 grudnia 2017 r. (17 grudnia 2017 r. był niedzielą).
W zaistniałej sytuacji proceduralnej skarga została złożona z uchybieniem ustawowemu terminowi, a skarżący nie uzyskał przywrócenia terminu do dokonania tej czynności w postępowaniu sądowym.
Wobec powyższego spóźniona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.
Orzeczenie o zwrocie wpisu od spóźnionej skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.