Uzasadnienie
C. N. i B. "Ż." spółka z o.o. z siedzibą w Ł. (skarżąca), działająca przez pełnomocnika, 20.03.2020 r. wniosła skargę na czynność Prezydenta Miasta w postaci odmowy przekazania dotacji.
19.03.2020 r. skarżąca uiściła [...] zł z tytułu wpisu należnego od tej skargi.
Skarga, o której mowa, wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie 13.07.2020 r. i została zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Lu 376/20. Wraz ze skargą Prezydent Miasta przedstawił sądowi także przesłane 7.04.2020 r. przez pełnomocnika skarżącej drogą elektroniczną pismo ogólne z załącznikiem w postaci pisma z 3.04.2020 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wobec cofnięcia skargi.
Na wezwanie z 23.10.2020 r., w którym wyjaśniono, że na podstawie posiadanych przez sąd dokumentów w postaci papierowej i elektronicznej nie jest możliwe stwierdzenie, że pismo z 3.04.2020 r. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi zostało prawidłowo podpisane, 24.10.2020 r. pełnomocnik skarżącej nadesłał drogą elektroniczną to samo pismo, które bez wątpienia zostało opatrzone prawidłowym podpisem elektronicznym.
Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a także że cofnięcie skargi wiąże sąd, z tym jednak, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W stanie niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej brak jest – w ocenie sądu – podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec tego stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. postępowanie w tej sprawie należało umorzyć.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącą spółkę wpisu od skargi (k-32) sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.