Uzasadnienie
W dniu 18 sierpnia 2004 r., skarżący W.K. wniósł za pośrednictwem Izby Skarbowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję I instancji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec i lipiec 2003 r.
Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 20 sierpnia 2004 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismo to zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 23 sierpnia 2004r. Dnia 25 sierpnia 2004 r. doręczyciel nie zastał adresata w mieszkaniu, i jak wynika z potwierdzenia odbioru /k.-25/, zostawił informacji o pozostawieniu przesyłki w oznaczonym urzędzie pocztowym i zawiadomił o tym adresata, umieszczając zawiadomienie na drzwiach jego mieszkania.
Wobec nie podjęcia przesyłki przez W. K. we wskazanym urzędzie pocztowym, został on powtórnie powiadomiony w dniu 2 września 2004 r. 0 możliwości jej odbioru w terminie kolejnych 7 dni /k.-23/. W zakreślonym terminie adresat nie odebrał przesyłki, zatem została ona w dniu 10 września 2004 r. zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i pozostawiona w aktach sprawy /k.-23/.
Należny wpis nie został uiszczony do dnia dzisiejszego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego me zostanie uiszczona należna oplata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Zasady dokonywania doręczeń reguluje Rozdział 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 65 § Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym.
W przedmiotowej sprawie miało zastosowanie "doręczenie zastępcze" w trybie § 9 ust. 1 pkt. 1, ust. 3 i ust. 8 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r w sprawie szczególowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym /Dz.U. Nr 62 poz. 697/.
Przepis tego paragrafu stanowi, ze w przypadku braku możliwości doręczenia przesyłki adresatowi w mieszkaniu lub w miejscu pracy, listonosz pozostawia zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki we właściwej pocztowej placówce oddawczej w terminie siedmiu kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata. Jeśli adresat nie zgłosi się po odbioru przesyłki w terminie, pocztowa placówka oddawcza powtórnie zawiadamia o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia, które listonosz doręcza adresatowi. Przesyłkę nie podjętą pocztowa placówka oddawcza odsyła niezwłocznie organowi wysyłającemu.
W takim przypadku, zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu pozostawania przesyłki w placówce pocztowej.
Siedmiodniowy termin pozostawania pisma w placówce pocztowej, liczony od dnia powtórnego awiza e dniu 2 września 2000 r., upłynął z dniem 9 września 2004 r. i dzień ten należy uznać za datę doręczenia pisma adresatowi.
Zgodnie z wezwaniem do uiszczenia wpisu, W. K. powinien opłacić należny wpis od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
W oparciu o powyższe rozważania, należy stwierdzić, iż termin ten upłynął z dniem 16 września 2003 r., i jak wynika z akt sprawy, do tego dnia skarga nie została opłacona.
Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu terminu do opłacenia skargi, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.