Uzasadnienie
W. P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Pod skargą podpisał się "mgr K. W..
Wobec treści pisma z dnia 5 czerwca 2017 r. nadesłanego przez K. W. na wezwanie Sądu (k.
10) Sąd pominął jego osobę jako pełnomocnika strony skarżącej i - w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 czerwca 2017 r. - wezwał W. P. do własnoręcznego podpisania skargi (ewentualnie nadesłanie własnoręcznie podpisanej skargi), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenie skargi.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, wraz ze stosownym pouczeniem, zostało doręczone skarżącej w sposób prawem przewidziany w dniu 5 lipca 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.
W zakreślonym terminie skarżąca nie ustosunkowała się w żaden sposób do wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., jest obowiązek jej podpisania przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Skarżąca, wobec pominięcia udziału osoby podpisanej pod skargą jako pełnomocnik, został wezwana do podpisania skargi, a siedmiodniowy termin przysługujący na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 12 lipca 2017 r.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę niepodpisaną.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.