Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2009 r.
Reprezentujący skarżącego pełnomocnik – adwokat T.W. (ustanowiony z urzędu na etapie postępowania sądowego) w dniu 3 marca 2011 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie stosownego wynagrodzenia w związku z jej sporządzeniem. Złożony wniosek zawierał oświadczenie, iż wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości, ani w części. Pełnomocnik strony przedłożył dowód nadania stronie, listem poleconym opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ppsa) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1 (w tej sprawie stawka wynosi 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W tych okolicznościach wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 120 złotych (50% stawki minimalnej), które stosownie do § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.) należało powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %.
Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 147,60 złotych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie w/w przepisów orzeczono jak na wstępie.