Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2007 r. /k. 44/ przyznano skarżącej K.Ł. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego, którego wyznaczyć miała Krajowa Rada Doradców Podatkowych. W wykonaniu powyższego postanowienia, pismem z dnia 6 września 2007 r. /k. 53/ Krajowa Rada Doradców Podatkowych zawiadomiła tut. sąd, że w sprawie niniejszej pełnomocnikiem został wyznaczony doradca podatkowy Z.Ż., któremu skarżąca udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa /k. 57/.
Pismem z dnia 29 maja 2008 r. pełnomocnik skarżącej doradca podatkowy Z.Ż., w związku z zakończonym wyrokiem z dnia 21 listopada 2007 r. postępowaniem wniósł o zasądzenie kosztów tego postępowania w związku z wyznaczeniem jego jako pełnomocnika strony w ramach prawa pomocy. Pismo pełnomocnika zawierało oświadczenie, iż nie otrzymał on od strony żadnego wynagrodzenia i zwrotu kosztów pomocy prawnej.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej "ppsa" wyznaczony [...] doradca podatkowy [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności [...] doradców podatkowych, [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także udział doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie o przepisu § 2 ust. 1 pkt. 1 f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (w niniejszej sprawie jest to kwota 70 630 zł), przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50 000 zł do 200 000 zł wynosi 3 600 zł.
Biorąc więc powyższe pod uwagę działając, na podstawie art. 258 § 2 pkt. 8 ppsa należało orzec jak w sentencji.
Art. 210. § 1.