Uzasadnienie
Skarżąca G. P., w dniu 14 sierpnia 2004 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego w sprawie restrukturyzacji zaległości podatkowych.
Zaskarżona decyzja został doręczona skarżącej dnia 14 lipca 2004 r. w trybie art. 149 ustawy z dnia 13 listopada 1887 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ który stanowi, że w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. W sprawie niniejszej, jak wynika z potwierdzenia odbioru / k.-38/7 akt podatkowych /, przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję odebrał pełnoletni domownik skarżącej – T.P.
Skarga G.P. została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 14 sierpnia 2004 r. / k.-6 akt sądowych /.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art 53 (1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 14 lipca 2004 r.
Trzydziestodniowy termin, jaki przysługiwał stronie na wniesienie skargi upłynął z dniem 13 sierpnia 2004 r. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie została nadana dnia 14 sierpnia 2004 r., a zatem 1 dzień po zakreślonym ustawowo terminie.
W takim stanie faktycznym sprawy, stosownie do art. 58 (1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, należało orzec jak w sentencji.