Uzasadnienie
W dniu 20 sierpnia 2004 roku B. S., działając jako pełnomocnik Z. T. wniósł, za pośrednictwem, Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na postanowienie Kolegium z dnia [...] Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2000 rok.
Wnoszący skargę, podając się za brata Z. T. nie dołączył przy tym stosownego pełnomocnictwa uprawniającego go do występowania przed sądem administracyjnym w sprawie swojej siostry.
W dniu 17 września 2004 r. B. S. został wezwany do usunięcia powyższego braku formalnego skargi, a nadto do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i pozostało bez odpowiedzi.
Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art.34 i art.37 (1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - /Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm./ strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników a pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis.
W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braków skargi zostało doręczone w sposób prawem przewidziany i odebrane w dniu 24 września 2004 roku.
Tym samym siedmiodniowy termin do złożenia pełnomocnictwa upływał z dniem 1 października 2004 roku. Jak wynika z akt sprawy do dnia dzisiejszego powyższy brak formalny nie został uzupełniony, co oznacza, że skargę w rozpatrywanej sprawie wniosła osoba nieuprawniona.
Zgodnie z dyspozycją art. 58 (1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Ubocznie wskazać należy, iż nieopłacenie skargi w terminie również powoduje jej odrzucenie, w świetle art. 220 (3 w/w ustawy.
Wobec powyższego, na podstwie art. 58 (1 pkt 3 i (3 w zw. z art.57 (1 i art.46 (3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.