Uzasadnienie
P. sp.j. w T. (dalej: Spółka) zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 28 czerwca 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2016 r.
Skarga Spółki nie została podpisana, podpisano jedynie dołączony do skargi wydruk z KRS.
W związku z powyższym Sąd wezwał Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, wraz ze stosownym pouczeniem, zostało doręczone Spółce w sposób prawem przewidziany w dniu 31 sierpnia 2022 r.
Spółka do dnia dzisiejszego w żaden sposób nie ustosunkowała się do wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej zwanej p.p.s.a., jest obowiązek jej podpisania przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Skarżąca Spółka została wezwana do podpisania skargi, a siedmiodniowy termin przysługujący na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 7 września 2022 r.
W przedmiotowej sprawie Spółka wniosła zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę niepodpisaną.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.