Postanowienie WSA w Lublinie z 8 stycznia 2014 r., I SA/Lu 433/13

Rozpoznanie

w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. P. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Sprawa

w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi J. P. kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych 60/100), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych 60/100), tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną oraz kwotę 3,80 zł (słownie: trzy złote 80/100) tytułem zwrotu poniesionych wydatków, które wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie).

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2013 r. referendarz sądowy postanowił o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata J. P. Sprawa została zakończona wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 r., oddalającym skargę.

W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia pełnomocnik skarżącego złożył pismo stanowiące opinię prawną o braku podstaw do złożenia tego środka odwoławczego. Nadto w piśmie tym zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w żadnym zakresie.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Do czynności, za które adwokat ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokat powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd minimalna stawka wynagrodzenia adwokata, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi 240 zł. Obliczając zatem 50 % z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. 120 zł, stanowi kwotę wynagrodzenia. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić 147,60 zł (120 zł x 23 % = 27,60 zł; 120 zł + 27,60 zł = 147,60 zł).

Nadto w myśl § 19 pkt 2 rozporządzenia adwokatowi przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków w kwocie 3,80 zł na którą składają się koszty nadania na adres skarżącego przesyłki poleconej listowej (k. 85 akt sprawy).

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.