Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Dnia 22 czerwca 2011r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za lata 2007 /trzecia rata/, 2008 i 2009 /pierwsza rata/, wraz z odpowiedzią wymienionego organu na skargę oraz aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu jej wniesienia z uchybieniem ustawowego terminu.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie /art.53 § 1 ppsa/ za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi /art.54 § 1 ppsa/. Stosownie przy tym do art.83 jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy /§ 2/, a nadto oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu /§ 3/.
Z akt sprawy niniejszej wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...], doręczona została skarżącemu J. K. w dniu 22 kwietnia 2011r. Zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję, o którym mowa w art.53 § 1 ppsa, upływał z dniem 23 maja 2011r. Skarga wniesiona zaś została, przez nadanie zawierającej ją przesyłki na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu w polskim urzędzie pocztowym, w dniu 24 maja 2011r. /vide: datownik pocztowy na kopercie, w której przesłano skargę/, tj. z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Z mocy art.58 § 1 pkt 2 ppsa skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa orzeczono jak na wstępie.