Postanowienie WSA w Lublinie z 11 września 2008 r., I SA/Lu 438/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi B.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008 rok p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę.

Skład

Przewodniczący: Asesor WSA Małgorzata Fita

Uzasadnienie

W dniu 1 sierpnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2008.

W związku z tym, że przepis art. 220 (1 i 3 powołanej ustawy stanowi, iż sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a wysokość wpisu w sprawie niniejszej zależna jest od wartości przedmiotu sporu, której strona w skardze nie wskazała, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału, pismem z dnia 5 sierpnia 2008 r. skarżący został wezwany do podania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odniesieniu do wezwania Sądu, skarżący złożył pismo, datowane na dzień 2 września 2008 r., z którego treści nie wynikało jednak, aby zadośćuczynił wezwaniu do podania wartości przedmiotu sporu (k.10).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.

W związku z tym, iż niewskazanie wysokości spornej kwoty uniemożliwiło nadanie prawidłowego biegu sprawie, skarżący został wezwany, w trybie art. 49 § 1 tej ustawy, do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi.

Jak wskazano powyżej skarżący braku formalnego skargi nie uzupełnił.

Dlatego też, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 58 (1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który nakazuje odrzucić skargę w przypadku gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, należało orzec jak w sentencji.