Postanowienie WSA w Lublinie z 3 października 2005 r., I SA/Lu 446/05

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 3 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...], nr [...] - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej A. T. kwotę [...] tytułem zwrotu poniesionych kosztów sądowych w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Skład

Sędzia NSA Anna Kwiatek przewodniczący

Uzasadnienie

A. T., działając przez swojego pełnomocnika radcę prawnego A. M., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...], nr [...] orzekającej o odpowiedzialności podatkowej skarżącej z tytułu zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 1996 r. spółki z o.o. A. Wpis od przedmiotowej skargi został przez stronę uiszczony w zakreślonym ustawowo terminie /k.12, 17/.

W odpowiedzi na skargę /k.2/ Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie uzasadniając, iż decyzją z dnia [...], działając w trybie art. 54 (3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, stwierdził nieważność zaskarżonej do Sądu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], uwzględniając tym samym zarzuty skargi w całości. Odpis powyższej decyzji został dołączony do akt /k.3-4/.

Pismem procesowym z dnia 20 września 2005 r. /k.13/ pełnomocnik skarżącej również wniósł o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie i zasądzenie na podstawie art. 201 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie [...] /spis kosztów –k.15/.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 54 (3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może działając w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Bezspornym jest, że w dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydał decyzję, mocą której uwzględnił skargę A. T. w całości i stwierdził nieważność swojej decyzji z dnia [...]. oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].

Skorzystanie przez Dyrektora Izby Skarbowej z instytucji autokontroli przewidzianej w art. 54 (3 w/w ustawy spowodowało, iż decyzja będąca przedmiotem skargi została wyeliminowana z obrotu prawnego i tym samym dalsze postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.

Dlatego też, na podstawie art.161 (1 pkt 3 i (2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym umorzyć.

Stosownie natomiast do art. 201 § 1 w zw. z art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu, który wydał zaskarżoną decyzję niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw.

Wobec powyższego orzekając o zwrocie stronie kosztów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zasądził na jej rzecz od Dyrektora Izby Skarbowej zwrot kwoty [...] tytułem uiszczonego w sprawie wpisu.

Sąd nie uznał natomiast wniosku pełnomocnika strony co zwrotu kosztów zastępstwa procesowego we wskazanej przez niego kwocie tj. [...] plus 15 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, przyjmując, iż wynagrodzenie pełnomocnika w przedmiotowej sprawie wynosi 240 zł plus 15 zł tytułem opłaty skarbowej, z następujących powodów:

W przedłożonym do akt spisie kosztów pełnomocnik skarżącej wskazał, jako podstawę zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a/ w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm./., zgodnie z którym wskazana przez niego kwota wynagrodzenia pełnomocnika przysługuje w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, gdy tymczasem przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest odmowa stwierdzenia nieważności decyzji. Dlatego też, w ocenie Sądu, podstawę określenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika w tym przypadku powinna stanowić lit.c/ ust.2 pkt 1 § 14 w/w rozporządzenia, stanowiąca, iż w innej sprawie stawka minimalna wynagrodzenia wynosi 240 zł.

Biorąc więc wszystko pod uwagę i działając na podstawie wskazanych powyżej przepisów należało orzec jak w sentencji.