Uzasadnienie
W dniu 27 września 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skarga E. i H. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia środka odwoławczego w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2000, 2001 i 2002.
W dniu 5 października 2004 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie imienia, nazwiska i adresu zamieszkania każdej z osób wnoszących skargę (k.-7). Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w sposób prawidłowy, w dniu 18 października 2004 r. (k.-8). Wpis w zakreślonym terminie nie został uiszczony. Nie zostały też uzupełnione braki formalne skargi.
Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 (1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak wskazano na wstępie skarżący otrzymali wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 18 października 2004 r.(k.-8). Tym samym siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 25 października 2004r. i, jak wynika z akt sprawy do dnia dzisiejszego skarga nie została opłacona.
Przepis art. 57 § 1 powołanej ustawy stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te określa art. 46 tejże ustawy, i stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać imię i nazwisko stron (§ 1, pkt 1), a jeżeli pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania (§ 2).
Pomimo wezwania, strona nie uzupełniła powyższych braków formalnych skargi. Dlatego też, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 (3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.